کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
نخجیر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
نخجیر
لغتنامه دهخدا
نخجیر. [ ن َ ] (اِ) شکار. (برهان قاطع) (انجمن آرا)(آنندراج ) (ناظم الاطباء). صید. (ناظم الاطباء). نخچیر. برای مطالعه ٔ معانی و شواهد رجوع به نخچیر شود.- نخجیر افکندن : ابله آن گرگی که او نخجیر با شیر افکنداحمق آن صعوه که او پرواز با عنقا کند. منوچهری...
-
واژههای مشابه
-
نخجیر کردن
لغتنامه دهخدا
نخجیر کردن . [ ن َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) صید. شکار کردن : همی کرد نخجیر تا شب ز کوه برآمد سبک بازگشت از گروه . فردوسی .همی کرد نخجیر و یادش نبوداز آنکس که با او نبرد آزمود. فردوسی .به نخجیر کردن به دشت دغوی ابا باز و یوزان نخجیرجوی . فردوسی .گرت سوی نخ...
-
جستوجو در متن
-
اقر
لغتنامه دهخدا
اقر. [ اُ ق ُ ] (ترکی ، اِ) نخجیر. (شرفنامه ٔ منیری ).
-
نخجیرساز
لغتنامه دهخدا
نخجیرساز. [ ن َ ] (نف مرکب ) شکاری . نخجیرکننده : رها کن به نخجیر این کبک بازبترس از عقابان نخجیرساز.نظامی .
-
تویل
لغتنامه دهخدا
تویل . [ ت ُ ] (اِ) علامتی را گفته اند که صیادان در صحرا برپای کنند تا نخجیر از آن بترسد و سوی دام آید. (برهان ) (ناظم الاطباء).
-
زبونگیری
لغتنامه دهخدا
زبونگیری . [ زَ ] (حامص مرکب ) عاجزچزانی : زبونگیری نکرد آن صید نخجیرکه نبود شیر صیدافکن زبونگیر.نظامی .
-
دادپناه
لغتنامه دهخدا
دادپناه . [ پ َ ] (ص مرکب ) ملجاء و ملاذ عدل . عدالت پناه : با گروهی ز خاصگان سپاه کرد نخجیر شاه دادپناه .سنائی .
-
جامه ٔ شکاری
لغتنامه دهخدا
جامه ٔشکاری . [ م َ / م ِ ی ِ ش ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) لباس سبزی که برای فریب نخجیر پوشند تا نخجیر آنرا سبزه گمان برده رم نخورد. (آنندراج ) : چمن سبز از نم ابر بهاری است ز فیضش جامه ٔ صحرا شکاری است .دانش (از آنندراج ).
-
نخجیرپرداز
لغتنامه دهخدا
نخجیرپرداز. [ ن َ پ َ ] (نف مرکب ) صیاد. که بسیار شکار کند. که در صید ولوع است : از آن نخجیرپرداز جهانگیرجهانگیری چو خسرو گشت نخجیر.نظامی .
-
نخجیرگر
لغتنامه دهخدا
نخجیرگر. [ ن َ گ َ ] (ص مرکب ) شکارچی صیاد. شکارکننده . نخجیرگیر : رای تو چه کردی ار به تقدیرنخجیرگر او شدی تو نخجیر.نظامی .
-
شکارزن
لغتنامه دهخدا
شکارزن . [ ش ِ زَ ] (نف مرکب ) صیاد. آنکه شکار را با تیر بزند. که نخجیر را بزند : چون درآمد شکارزن به شکاراژدها خفته دید بر در غار.نظامی .
-
بیاویدن
لغتنامه دهخدا
بیاویدن . [ دَ ] (مص ) سودن . (جهانگیری ) : به صیت عدل تو صیاد وحش می آودسُروی آهوی نخجیر بی وسیلت دام .ابوالفرج رونی .
-
کش کش
لغتنامه دهخدا
کش کش . [ ک ِ ک ِ ] (صوت ) آوازی است که بدان سگ را بر نخجیر یا سگی دیگر و امثال آن برآغالند. کیش کیش . (یادداشت مؤلف ). رجوع به کُش کُش شود. || کلمه ای که بدان مرغ خانگی یا مرغان دیگر را رانند.