کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
میدی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
میدی
لغتنامه دهخدا
میدی . [ م َ ] (ص نسبی ، اِ) (اصطلاح صرافی ) مؤیدیه . سکه ٔ درهمی که ملک مؤید شیخ عز نصره به سال 818 هَ . ق . آن را در قاهره زد و میان مردم رایج گشت . و آن را به میایدة جمع می بستند. (از نقودالعربیه ذیل ص 63).
-
میدی
لغتنامه دهخدا
میدی . [ م َ دی ی ] (ع ص ) آهویی که دست وی به دام افتاده باشد. (ناظم الاطباء). وحش به دام افتاده . (از مهذب الاسماء). آهوی دست به دام افتاده مقابل مرجول یعنی آهوی پای به دام درافتاده . (یادداشت مؤلف ). || رجل میدی ؛ مرد بریده دست .(ناظم الاطباء). بر...
-
میدی
لغتنامه دهخدا
میدی . [دا ] (ع اِ) آخر و انتها و انجام . (ناظم الاطباء).
-
جستوجو در متن
-
میداء
لغتنامه دهخدا
میداء. [ م َ ] (ع اِ) برابر. مقابل . (منتهی الارب ). مقابل و برابر؛ گویند هذا میداؤه ، این برابر آن است و هذا بمیدائه ، این در مقابل آن است . (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ، ماده ٔ م ی د). مقابل ، گویند داره میداء داره ؛ ای حذاؤه . || پیشاپیش . (م...
-
مرجول
لغتنامه دهخدا
مرجول . [ م َ ] (ع ص ) که پایش در دام گرفتار شده باشد. (از متن اللغة). آهوی به پای بدام افتاده . مقابل میدی ّ یعنی آهوی دست به دام درافتاده . (یادداشت مؤلف ). || قچقار که پوست آن را از پا به جانب سر کشیده باشند و گر از سر به جانب پا باشد مزقوق است ....
-
بریده
لغتنامه دهخدا
بریده . [ ب ُدَ / دِ ] (ن مف / نف ) مقطوع . قطعشده . (ناظم الاطباء). أجذّ. جَذیذ. جَزیز. صَریم . ضَنیک . قَطیل . مَجزوز. مَحذوذ. مَحذوف . مَشروص . مَصروم . مَفروض . مَفصول . مَقطول . مَمنون . مَنجوّ. موضَّع. هِبِرّ : که چون برد خواهد سر شاه چین برید...
-
غایت
لغتنامه دهخدا
غایت . [ ی َ ] (ع اِ) غایة. پایان . نهایت . سرانجام . پایان کار. (زمخشری ). نسبت به آن غایی است . ج ، غای و غایات . (از قطرالمحیط).پایان هر چیزی از زمان و مکان . (منتهی الارب ) : و ناصحان وی باز نموده بودند که غور و غایت این حدیث بزرگ است . (تاریخ بی...
-
چارسو
لغتنامه دهخدا
چارسو. (اِ مرکب ) جائی که چهار بازار در آنجا منشعب شوند. (برهان ). بازاری که هر چهار طرف راه داشته باشد. (آنندراج ). نام آن جای از بازار که به هر چهار طرف راسته و دکانها راه دارد. (ناظم الاطباء). چهارسوی . چهارسوق . بازاری که از چهار طرف بیرون شو دار...