کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مهریة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
مهریة
لغتنامه دهخدا
مهریة. [ م َ ری ی َ ] (ص نسبی ) گندمی است سرخ رنگ . (منتهی الارب ). و یا منسوب است به مهرة که شهری است در عمان . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). || ابل مهریة؛ شتران منسوب به مهرةبن حیدان ، که حیی است از قضاعه از عرب یمن ، و یا منسوب به شهر مهرة ...
-
مهریة
لغتنامه دهخدا
مهریة. [ م ُ هََ رْ ری َ ] (ع ص ) مخفف مهرئة.- قوه ٔ هاضمه ٔ مهریة ؛ قوه ای که غذا را گوارد و مهرا کند. (یادداشت مؤلف ).
-
واژههای مشابه
-
مهریه
لغتنامه دهخدا
مهریه . [ م َ ری ی َ /ی ِ ] (از ع ، اِ) مَهر. کابین . آنچه دهد داماد عروس را برای نکاح . دست پیمان . شیربها. رجوع به مهر شود.
-
مهریه
لغتنامه دهخدا
مهریه . [ م ِ ی َ ] (اِخ ) فرقه ای از مانویه ، منسوب به مهر رئیس این فرقه که در خلافت ولیدبن عبدالملک میزیسته است . (از الفهرست ابن الندیم ).
-
واژههای همآوا
-
محریط
لغتنامه دهخدا
محریط. [ م َ ] (اِخ ) شهری است در وادی الحجاره ٔ مغرب . (از معجم البلدان ).
-
جستوجو در متن
-
مهاری
لغتنامه دهخدا
مهاری . [ م َ را ] (ع اِ) ج ِ مهریة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به مهریة شود.
-
مهاری
لغتنامه دهخدا
مهاری . [ م َ ری ی ] (ع اِ) مَهار. ج ِ مهریة. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به مهریة شود.
-
کابین دادن
لغتنامه دهخدا
کابین دادن . [ دَ ] (مص مرکب ) مهر دادن . مهریه دادن .
-
مهرة
لغتنامه دهخدا
مهرة. [ م َ رَ ] (اِخ )از اجداد جاهلی یمانی است به نام مهرةبن حیدان بن عمروبن حافی و شتران مهری و مهریة بدانها نسبت دارند. (از الاعلام زرکلی ج 8). و رجوع به مهری و مهریة شود.
-
ابوسعید
لغتنامه دهخدا
ابوسعید. [ اَ س َ ] (اِخ ) رحا. پیشوای فرقه ای از مانویّه و او مانویان را در وصالات به رأی و طریقه ٔ مهریّه بازگردانید. (ابن الندیم ).
-
بی مهر
لغتنامه دهخدا
بی مهر. [ م َ ] (ص مرکب ) (از: بی + مهر) بی کابین . بی صداق . بی مهریه . - نکاح بی مهر ؛ نکاح بی کاوین . رجوع به مهر شود.
-
مهری
لغتنامه دهخدا
مهری . [ م َ ری ی ] (ص نسبی ) اشتر مهری ؛ اشتر نیک و نجیب . منسوب به بنی مهرة. ج ، مَهاری . (یادداشت مؤلف ). رجوع به مهریة شود.