کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مفضاة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
مفضاة
لغتنامه دهخدا
مفضاة.[ م ُ ] (ع ص ) امراءة مفضاة؛ زن که پیش و پس او یکی گردیده باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از ذیل اقرب الموارد). زن که راه گذار کودک و حدث وی یکی شده . هَریت . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
واژههای همآوا
-
مفزعة
لغتنامه دهخدا
مفزعة. [ م َ زَ ع َ ] (ع اِ) پناه جای . مفزع . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ملجاء. پناه جای . مذکر و مؤنث و واحد و تثنیه و جمع درآن یکسان است . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || آنچه از وی یا از جهت وی ترسیده شود. (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنچه...
-
مفزعة
لغتنامه دهخدا
مفزعة. [ م ُ زِ ع َ ] (ع ص ) تأنیث مفزع . ترساننده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مفزع شود.- احلام مفزعة ؛ خوابهای هراسناک . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
جستوجو در متن
-
شرماء
لغتنامه دهخدا
شرماء. [ ش َ ] (ع ص ) زنی که هردو شرمش یکی شده باشد. زن مفضاة. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به مفضاة شود. || زن کفته بینی . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
-
لخت
لغتنامه دهخدا
لخت . [ ل َ ] (ع ص ) بزرگ اندام . || زن مفضاة که پیش و پس وی یکی شده باشد. || حرﱡ سخت لخت ؛ گرمای شدید و سخت . (منتهی الارب ).
-
پس و پیش
لغتنامه دهخدا
پس و پیش . [ پ َ س ُ ] (اِ مرکب ) یا پیش و پس . پس و پیش یکی شدن .دو مجرای شرم زن بهم پیوستن . افضاء: اِمراة مفضاة؛ زن که پیش و پس او یکی گردیده باشد. (منتهی الارب ).
-
شریم
لغتنامه دهخدا
شریم . [ ش َ ](ع ص ، اِ) شرم زن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || زن مفضاة که هر دو شرمش یکی شده باشد. (ناظم الاطباء). آن زن که راه گذر بول و کودکش یکی شده باشد. (مهذب الاسماء). به معنی شروم است . (منتهی الارب ). رجوع به شریق و شروم شود. || ابزاری ...
-
شریق
لغتنامه دهخدا
شریق . [ ش َ ] (ع اِ) جانب مشرق . (ناظم الاطباء). || آفتاب وقتی که برآید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (ازاقرب الموارد). || (ص ) زن خردشرم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). || مفضاة؛ یعنی شرم زنی که هر دو راه آن یکی شده باشد. (ا...