کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مصفي پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
مصفی
لغتنامه دهخدا
مصفی . [ م ِ فا ] (ع اِ) مصفاة. صافی . پالاون . راووق . پالونه و ترشی پالا. ج ، مصافی . (ناظم الاطباء).
-
مصفی
لغتنامه دهخدا
مصفی . [ م ُ ص َف ْ فا ] (ع ص ) صاف شده . صاف کرده شده . (ناظم الاطباء). مصفا. پالوده . ویژه کرده . بی غش کرده . ناب و روشن کرده شده . (آنندراج ). تصفیه شده . پاک شده . صاف شده : همه را بکوبند و بپزند و به روغن گاو چرب کنند و به انگبین مصفی بسرشند. (...
-
مصفی
لغتنامه دهخدا
مصفی . [ م ُ ص َف ْ فی ] (ع ص ) آن که صاف می کند. (ناظم الاطباء).
-
عسل مصفی
لغتنامه دهخدا
عسل مصفی . [ ع َ س َ ل ِ م ُ ص َف ْ فا ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) عسل موم گرفته ٔ صاف کرده . (ناظم الاطباء). عسلی که مومش را گرفته و تصفیه کرده باشند. عسل پالوده . (فرهنگ فارسی معین ) : فیها انهار من ماء غیر آسن ... و انهار من عسل مصفی . (قرآن 15/47)؛...
-
مصفی الرعاة
لغتنامه دهخدا
مصفی الرعاة. [ م َ فَرْ رُ ] (ع اِ مرکب ) (اصطلاح پزشکی ) ودود. حب الصبیان . فوّه ٔ برانیة. افارینی .(یادداشت مؤلف ). بلسکی است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).
-
جستوجو در متن
-
پالاینده
لغتنامه دهخدا
پالاینده . [ ی َ دَ / دِ ] (نف ) پالایشگر. مصفّی .
-
عسل پالوده
لغتنامه دهخدا
عسل پالوده . [ ع َ س َ ل ِ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) عسل مصفی . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عسل مصفی شود.
-
پالایشگر
لغتنامه دهخدا
پالایشگر. [ ی ِ گ َ ] (ص مرکب ) مصفّی . تصفیه کننده . صافی کننده .
-
مصافی
لغتنامه دهخدا
مصافی . [ م َ ] (ع اِ) ج ِ مِصفی ̍. (ناظم الاطباء). رجوع به مصفی شود. || ج ِ مِصفاة. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (دهار). ج ِ مصفاة به معنی پالونه . (آنندراج ). رجوع به مصفاة شود.
-
دوغینه
لغتنامه دهخدا
دوغینه .[ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) دوغه . آلتی است که بدان ماست و روغن مصفی سازند. (آنندراج ). رجوع به دوغه شود.
-
دوژ
لغتنامه دهخدا
دوژ. (اِ) نجاست . || فضله ٔ لکلک . (ناظم الاطباء). دوزه . || بن لاک . براز. لاک مصفی . دوزه . || خرطوم مگس و جز آن . (ناظم الاطباء).
-
قسطار
لغتنامه دهخدا
قسطار. [ ق ُ ] (اِخ ) جعفربن محمدبن عبداﷲ حرانی ، مکنی به ابومحمد. از محدثان است . وی از یحیی بن مصفی رهاوی روایت کند و از او ابواحمدبن عدی جرجانی روایت دارد. (اللباب ).
-
افارینی
لغتنامه دهخدا
افارینی . [ اَ ] (اِ) بلسکی . حب الصبیان . مصفی الراعی . فوه ٔ برانیه . ورود عَکرِس . بِلشِکَه . حشیشةالافعی . (یادداشت بخط مؤلف ).
-
حب الصبیان
لغتنامه دهخدا
حب الصبیان . [ ح َب ْ بُص ْ ص ِب ْ ] (ع اِ مرکب ) بَلَسکی ̍. مصفی الرعاة. ودود. فوّه ٔ برّانیة. افارینی . رجوع به بلسکی شود.