کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مدي پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
مدی
لغتنامه دهخدا
مدی ٔ. [ م ُ دِءْ ] (ع ص ) بیمار. علیل . دردمند. || بیمارکننده . (ناظم الاطباء).
-
مدی
لغتنامه دهخدا
مدی . [ م َ ] (فعل نهی ) مده . (لغت فرس اسدی ). صورتی است از مدهی ، فعل نهی از مصدر دادن : آن چه با رنج یافتیش و به ذل تو به آسانی از گزافه مدیش .رودکی (لغت فرس ).
-
مدی
لغتنامه دهخدا
مدی . [ م َ / م ُ / م ِ دا ] (ع اِ) ج ِ مدیة. رجوع به مَدیَة. مُدیَة. مِدیَة شود.
-
مدی
لغتنامه دهخدا
مدی . [ م َ دا ] (ع اِ) پایان چیزی . نهایت چیزی . (منتهی الارب ). پایان کار. (دستورالاخوان ). غایت . (مهذب الاسماء) (متن اللغة) (اقرب الموارد). منتهی . (متن اللغة). انتها. (ناظم الاطباء).به صورت یا به معنی غایت و نهایت . (غیاث اللغات ).- مدی الاجل ؛...
-
مدی
لغتنامه دهخدا
مدی . [ م َ دی ی ] (ع ص ،اِ) آبی که از حوض روان گردد و پلید شود. (منتهی الارب ) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). || حوض که گرداگرد آن سنگ نگرفته باشند. (منتهی الارب ). حوضی که پیرامونش سنگ نصب نشده باشد. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). || آبراهه ٔ...
-
مدی
لغتنامه دهخدا
مدی . [ م ُ ] (ص نسبی ) اهل مد. مدیست . مدپرست . رجوع به مدیست شود.
-
مدی
لغتنامه دهخدا
مدی . [ م ُدْی ْ ] (ع اِ) پیمانه ای است مر شامیان را و مصریان را، و آن غیر از مُدّ است . ج ، امداء. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). برابر با نوزده صاع است . (از اقرب الموارد). برای توضیح بیشتر رجوع به معجم متن اللغة شود.
-
ابن مدی
لغتنامه دهخدا
ابن مدی . [ اِ ن ُ م َ دا ] (اِخ ) نام وادیی است . (مراصدالاطلاع ). نام رودباریست .
-
جستوجو در متن
-
آرباس
لغتنامه دهخدا
آرباس . (اِخ ) آرباسِس . نام مردی اساطیری ، فرمانروای مدی از طرف سارداناپال و گویند او با همراهی بلزیس حکمران بابل پادشاه آشور را برانداخت و خود را پادشاه مدی نامید.
-
مدیة
لغتنامه دهخدا
مدیة. [ م َدْ / م ُدْ / م ِدْ ی َ ] (ع اِ) دشنه . (منتهی الارب ). شفره . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (متن اللغة). سکین . (متن اللغة). ج ، مَدی ̍ ، مُدی ̍، مِدی ̍، مُدیات ، مُدَیات . || قبضه ٔ کمان . (منتهی الارب ): مدیةالقوس ؛ کبدها. (متن اللغة)...
-
امداء
لغتنامه دهخدا
امداء. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ مُدی و مدی پیمانه ای است شامیان و مصریان را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). پیمانه ای است در شام و مصر نزدیک به نوزده صاع و آن غیر از مد است . (از اقرب الموارد).
-
امدیه
لغتنامه دهخدا
امدیه . [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ مَدَِی ّ.آبهایی که از حوض روان شود و پلید گردد. (از ناظم الاطباء). || حوضهایی که گرداگرد آنرا سنگ گرفته باشند. (از ناظم الاطباء). و رجوع به مدی شود.
-
کاپستان
لغتنامه دهخدا
کاپستان . [ پ ِ ] (اِخ ) حاکم نشین کانتن «هرولت » بخش «بزیه » واقع در ساحل مِدی ،نزدیک آبگیر کاپستان . جمعیت 4039 تن . انواع شراب .
-
سوعاء
لغتنامه دهخدا
سوعاء. [ س ُ وَ ] (ع اِ) مَذی (مدی ). (منتهی الارب ). مذی . (ذیل اقرب الموارد). مذی . و آن رطوبتی باشد که از مردان و زنان در ابتدای آرزو آید تا راه آب آرزو تازه شده و بیرون آمدن آسان گردد و مجرای آن بر بالای مجرای آب آرزو است . (از بحر الجواهر).