کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
محکم افتادن یا افکندن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
حجت محکم
لغتنامه دهخدا
حجت محکم . [ ح ُج ْ ج َ ت ِ م ُ ک َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) حجت استوار. (مجموعه ٔ مترادفات ص 294). || آلت مصنوعی که زنان حکه بر خود فرو کنند. (بهار عجم ) (آنندراج ) : شد دراز این بحث یارب تاجری از زیر بادحجت محکم بیارد رفع سازد شور و شین .نعمت خان ...
-
محکم عزیمت
لغتنامه دهخدا
محکم عزیمت . [ م ُ ک َ ع َ م َ ] (ص مرکب ) استوارعزم . که عزمی راسخ دارد. که عزم او دگرگون نشود. با عزم راسخ : محکم عزیمت بود در پیروی خدای رب العالمین . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 310).
-
محکم کار
لغتنامه دهخدا
محکم کار. [ م ُ ک َ ] (ص مرکب ) کسی که کار او متقن و استوار و نیکوست : هو امر عقداً منه ؛ محکم کارتر از دیگران است . (منتهی الارب ).
-
محکم کاری
لغتنامه دهخدا
محکم کاری . [ م ُ ک َ ] (حامص مرکب ) عمل محکم کار. استوارکاری . کاری را متقن و استوار و نیکو انجام دادن . قایم کاری : کار از محکم کاری عیب نمیکند.
-
محکم کمان
لغتنامه دهخدا
محکم کمان . [م ُ ک َ ک َ ] (ص مرکب ) کسی که کمانش استوار و سخت باشد. سخت کمان . || کنایه از زورآور و دلیر.
-
محکم کمانی
لغتنامه دهخدا
محکم کمانی . [ م ُ ک َ ک َ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی محکم کمان . استواری کمان . || کنایه از زورآوری . دلیری .
-
کار محکم کردن
لغتنامه دهخدا
کار محکم کردن . [ م ُ ک َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) استوار کردن آن . محکم کاری کردن . ابرام . (ترجمان القرآن ) : گرفتم عقل محکم کرد کار خویش را صائب ره سیل قضا را سد اسکندر نمی بندد.صائب (از آنندراج ).
-
محکم کمانی کردن
لغتنامه دهخدا
محکم کمانی کردن . [ م ُ ک َ ک َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دلیری کردن . || کنایه از تشدد کردن . تغیر نمودن . سختگیری کردن : تو نیز اکنون مکن محکم کمانی بدل یاد آر مهر سالیانی .(ویس و رامین ).
-
جستوجو در متن
-
افتایانیدن
لغتنامه دهخدا
افتایانیدن . [ اُدَ ] (مص ) افتادن فرمودن . افکندن . (ناظم الاطباء).
-
امراط
لغتنامه دهخدا
امراط. [ اِ ] (ع مص ) غوره افکندن خرمابن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). افکندن نخله بسره (غوره ٔ خرما) را. (از اقرب الموارد). || شتافتن شتر ماده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). شتافتن و پیش افتادن ناقه . (از اقرب الموارد)....
-
تغلط
لغتنامه دهخدا
تغلط. [ ت َ غ َل ْ ل ُ ] (ع مص ) به غلط افکندن و به غلط افتادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
پرت
لغتنامه دهخدا
پرت . [ پ َ ] (ص ) در تداول عوام ، سخن ناروا و نا به وجه . چرند و پرند. پرت و پلا. ترت و پرت . || از راه به یکسو شو! بَرد! : در زمانیشان بسازد تَرت و مَرت کس نیارد گفتنش از راه پرت ! مولوی . || منحرف از صواب .- از مرحله پرت بودن ؛ از موضوع سخن یا از...
-
انتکاب
لغتنامه دهخدا
انتکاب . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تیردان یا کمان را بردوش افکندن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). تیردان یا قوس را بر دوش انداختن . (از ذیل اقرب الموارد). || در رنج و سختی افتادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
-
گریه افتادن
لغتنامه دهخدا
گریه افتادن . [ گ ِرْ ی َ / ی ِ اُ دَ ] (مص مرکب ) در تداول عامه یا به گریه افتادن . شروع به گریه کردن . گریستن .