کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
لاغر زمین پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
لاغر زمین
لغتنامه دهخدا
لاغر زمین .[ غ َ زَ ] (اِخ ) نام محلی در بیشه از توابع بارفروش . (مازندران و استرآباد رابینو بخش انگلیسی ص 118).
-
واژههای مشابه
-
گوش لاغر
لغتنامه دهخدا
گوش لاغر. [ غ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان صالح آباد بخش جنت آباد شهرستان مشهد واقع در 12هزارگزی شمال باختری صالح آباد، سر راه شوسه ٔ عمومی مشهد به صالح آباد. جلگه و معتدل و سکنه ٔ آن 357 تن است . آب آن از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و پنبه و شغ...
-
قاضی لاغر
لغتنامه دهخدا
قاضی لاغر. [ غ ِ ] (اِخ ) احمد سیستانی . از مشاهیر شعرای ایران است . رجوع به لاغری قاضی و قاموس الاعلام ترکی ج 5 ص 3965 و ریحانة الادب ج 3 ص 406 و آتشکده ٔ آذر ص 83 شود.
-
میان لاغر
لغتنامه دهخدا
میان لاغر. [ غ َ ] (ص مرکب ) کمرباریک . کمرلاغر. که کمری باریک و لاغر دارد. (از یادداشت مؤلف ) : همش رنگ و بوی و همش قد و شاخ سواری میان لاغرو برفراخ .فردوسی .
-
لاغر شکم
لغتنامه دهخدا
لاغر شکم . [ غ َ ش ِ ک َ ] (ص مرکب ) مصمعه . طوی ؛ مرد لاغرشکم . هیفاء؛ زن لاغرشکم . هیف ؛ لاغرشکم و باریک میان گردیدن . اسمأل الرجل ؛ لاغر و باریک شکم گردید. (منتهی الارب ).
-
قاضی احمد لاغر
لغتنامه دهخدا
قاضی احمد لاغر. [ اَ م َ دِ غ َ ] (اِخ ) رجوع به قاضی لاغر شود.
-
جستوجو در متن
-
عجفاء
لغتنامه دهخدا
عجفاء. [ ع َ ] (ع ص ) مؤنث اعجف . لاغر. || زمین بی خیر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
-
خد
لغتنامه دهخدا
خد. [ خ َدد ] (ع مص ) زمین کندن . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). شکافتن زمین . (منتهی الارب ). || گود کردن زمین . حفر کردن زمین . یقال : خد السیل الارض و فی الارض . || با دندان جسم چیزی را دریدن . (از معجم الوسیط). || داغ بر صورت شترزدن . (از...
-
خاشف
لغتنامه دهخدا
خاشف . [ ش ِ ] (ع ص ) رونده در زمین و درآینده در چیزی . || (اِ) شمشیر بُرّان . (آنندراج ) (منتهی الارب ). || لاغر. (مهذب الاسماء).
-
صمراد
لغتنامه دهخدا
صمراد. [ ص ِ ] (ع ص ، اِ) زمین سخت . (منتهی الارب ). || گوسپندان لاغر و فربه . از لغات اضداد است . ج ، صَمارید. (منتهی الارب ).
-
ابقاق
لغتنامه دهخدا
ابقاق . [ اِ ] (ع مص ) فرزند بسیار آوردن . || بدر رفتن خس و خاشاک از زمین . || بسیار گفتن . || بسیار بق بق کردن . || فراخ گردانیدن چیزی . || بچه زادن گوسفندان لاغر.
-
موحف
لغتنامه دهخدا
موحف . [ م ُ وَح ْ ح َ ] (ع ص ) شتر لاغر. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (آنندراج ). || خود را بر زمین زده . || به عصا زده شده . (آنندراج ).
-
دحملة
لغتنامه دهخدا
دحملة. [ دَ م َ ل َ ] (ع مص ) غلطانیدن چیزی را بر زمین . || گذاشتن قوم را برابر شدگان به زمین افتاده و پامال . || (ص ) زن لاغر فروهشته پوست . (منتهی الارب ). || زن دفزک نازک اندام . از لغات اضداد است . (منتهی الارب ).