کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قرحه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
قرحة
لغتنامه دهخدا
قرحة. [ ق ُ ح َ ] (ع اِ) ریش . ج ، قروح . تفرق اتصالی که ریم کند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).
-
جستوجو در متن
-
قلش
لغتنامه دهخدا
قلش . [ ق َ ] (ع اِ) قشر و پوست :قلش جلد و قرحه ؛ روی پوست و قرحه . (دزی ج 2 ص 395).
-
لچ افتادن
لغتنامه دهخدا
لچ افتادن . [ ل ِ اُ دَ ] (مص مرکب ) بسیار ریم بیرون دادن ریش . سخت ریمناک شدن قرحه . ریم و قیح پیدا آمدن در ظاهر قرحه یا جراحتی . تباه شدن و ریم بر ظاهر و روی آوردن جراحت یا قرحه . سوخته ای یا ریشی آب پس دادن . چرک و ریم بسیار پیدا کردن قرحه یا جرح ...
-
لوتوقون
لغتنامه دهخدا
لوتوقون .(معرب ، اِ) هی قُرحة عتیقة فی العین ؛ ضیقة ثقبها.
-
ارغامی
لغتنامه دهخدا
ارغامی . [ اَ ] (معرب ، اِ) نام نوعی قرحه در چشم . رجوع به ارغامن شود.
-
چبان
لغتنامه دهخدا
چبان . [ چ َ ] (اِ) ریش و قرحه و دنبل . (ناظم الاطباء).
-
تقرح
لغتنامه دهخدا
تقرح . [ ت َ ق َرْ رُ ] (ع مص ) آماده شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). || ریش شدن . (اقرب الموارد). || (اِمص ، اِ) ریش شدگی و ریش و قرحه . (ناظم الاطباء). رجوع به قرحه شود.
-
دمال
لغتنامه دهخدا
دمال . [ دُ / دُم ْ ما ] (اِ) زردآبی که از قرحه و ریش تراود. (آنندراج ). || دم و دنبال . (ناظم الاطباء).
-
سه لب
لغتنامه دهخدا
سه لب . [ س ِ ل َ ] (ص مرکب ) کسی که در لب یا پیرامون دهان وی ریش و قرحه باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به سه لبه شود.
-
لعل
لغتنامه دهخدا
لعل . [ ل َ ] (اِ) پشه ٔ سخت بزرگ در مازندران و جنگلهای آن . جای گزیدگی وی سخت بیاماسد و گاه باشد که قرحه پیدا آرد.
-
ارغامن
لغتنامه دهخدا
ارغامن . [ اَ م ُ ] (معرب ، اِ) (معرب از یونانی ) نام نوعی قرحه بر روی قرنیه ٔ چشم . ارغامی .
-
اقعوما
لغتنامه دهخدا
اقعوما. [ ] (اِ) قرحه با خشکریشه که گاه غشاها را خورد و چشم را تباه کند. (بحر الجواهر).
-
پرریش
لغتنامه دهخدا
پرریش . [ پ ُ ] (ص مرکب ) که ریش یعنی لحیه انبوه دارد. ریشو. || پر از قرحه .
-
تقرحات
لغتنامه دهخدا
تقرحات . [ ت َ ق َرْ رُ ] (ع اِ) ج ِ تقرح ، قرحه ها و ریش ها. (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ قبل شود.