کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قحف پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
قحف
لغتنامه دهخدا
قحف . [ ق َ ] (ع مص ) کاسه ٔ سر بریدن یا شکستن . || یا زدن بر آن . || رسیدن بر کاسه ٔ سر کسی . || خوردن آنچه در کاسه باشد. || بیرون آوردن آنچه در آوند است . || کشیدن اشکنه و جز آن را. || گندم دانه بر باد کردن و بردن هرچه باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج...
-
قحف
لغتنامه دهخدا
قحف . [ ق ِ ] (ع اِ) (عظم قحف ) واقع است در طاق و طرفین جمجمه و آن را دو سطح و چهار کنار و چهار زاویه است . سطح ظاهر بواسطه ٔ خطی منحنی که تقعیرش به طرف تحت و حد حفره ٔ صدغ است منقسم به دو جزء میشود به زیر این خط عضله ٔ صدغ متصل و به بالای آن که صاف ...
-
قحف
لغتنامه دهخدا
قحف . [ ق ِ ] (ع اِ) کاسه ٔ سر. || آنچه شکسته و جدا گردد از کاسه ٔ سر. ج ، اقحاف ، قحوف ، قحفه . || قدح . || نیمه ٔ کاسه ٔ بزرگ چون شکسته و رخنه دار گردد. || کاسه ٔ چوبین شبیه کاسه ٔ سر گوئی نیمه ٔ قدح است . گویند: ما له قِدﱡ و لا قِحف ٌ؛ او نه کاسه ...
-
قحف
لغتنامه دهخدا
قحف . [ ق ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ قاحف . رجوع به قاحف شود.
-
جستوجو در متن
-
قحوف
لغتنامه دهخدا
قحوف . [ ق ُ ] (ع اِ) ج ِ قِحف . (منتهی الارب ). رجوع به قحف شود. || کفلیزها. (منتهی الارب ).
-
قحفة
لغتنامه دهخدا
قحفة. [ ق ِ ف َ ] (ع اِ) ج ِ قحف . (منتهی الارب ).
-
سهمی
لغتنامه دهخدا
سهمی . [ س َ ] (اِ) از نظر تشریح درزی است در استخوانهای جمجمه که از میان درز اکلیلی بر میان سر میرود تا بزاویه ٔ درز لامی ، و آنرا سهمی و سفودی نیز گویند. درزی که قحف را از وسط در طول به دو بخش کند. (یادداشت بخط مؤلف ).
-
قاحف
لغتنامه دهخدا
قاحف .[ ح ِ ] (ع ص ) خورنده و بیرون آورنده همه آنچه در کاسه باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج ، قُحف . (ناظم الاطباء). || باران سخت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). باران که ناگاه آید و همه چیز را ببرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم...
-
اقحاف
لغتنامه دهخدا
اقحاف . [اَ ] (ع اِ) ج ِ قِحْف ، بمعنی کاسه ٔ سر و آنچه شکسته و جدا گردد از کاسه ٔ سر. (منتهی الارب ) (آنندراج ).- امثال :رماه باقحاف رأسه ؛ وقتی گویند که خاموش کنند کسی رابه آوردن بلا و سختی بر وی و یا آنکه او را زبون و تباه کرده و یا از آهنگ و ح...
-
آهیانه
لغتنامه دهخدا
آهیانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) استخوان بالای مغز از کاسه ٔ سر. قحف . || صاحب جهانگیری گوید در بعض فرهنگها به معنی کاسه ٔ سر [ جمجمه ] و شقیقه نیز آمده است . || کام . فک اعلی یعنی آنجای که بحلقوم نزدیک و به عربی حنک باشد. (برهان ). || عظم مصفات : القحف ؛...
-
باهودیه
لغتنامه دهخدا
باهودیه . [ ] (اِخ ) نام فرقه ای مذهبی در هند. زعم ایشان آن است که رسول ایشان ملکی است روحانی بر صورت بشری و اسمش باهودیه است و بر گاوی سوار است و تاجی از استخوان موتی بر سر دارد و از استخوان سر آدمی قلاده ای در گردن دارد و در دستی از استخوان قحف است...
-
تفاغ
لغتنامه دهخدا
تفاغ . [ ت َ / ت ِ ] (اِ) قحف ، یعنی قدح . (صحاح الفرس ، از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). پیمانه و قدح شرابخواری را گویند. وبه این معنی بجای حرف اول نون هم گفته اند. (برهان ) (آنندراج ). قدحی باشد که از آن شراب خورند. (اوبهی ).پیاله و جام شرابخواری . (نا...
-
نیم کاسه
لغتنامه دهخدا
نیم کاسه . [س َ / س ِ ] (اِ مرکب ) نوعی از کاسه و قدح چوبین گنبدنما. (آنندراج ). قحف . (مهذب الاسماء). نصفی . پیاله ٔ خرد را جام نام است و کلان را کاسه و متوسط را نیم کاسه . (خان آرزو از فرهنگ فارسی معین ). ظرفی به شکل پیاله و کاسه که از کاسه کوچکتر ...
-
آنک
لغتنامه دهخدا
آنک . (ضمیر + حرف ربط) مخفف آنکه : یک قحف خون بچه ٔ تاکم فرست از آنک هم بوی مشک دارد هم گونه ٔ عقیق . عماره .با او بمراد دل زی ای دل از آنک ار دانی خواست کام ، در کام رسی . (از قابوسنامه ).دشنام دهی بازدهندت ز پی آنک دشنام مَثَل چون درم دیرمدار است ....