کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قحطی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
قحطی
لغتنامه دهخدا
قحطی . [ ق َ ] (حامص ) نایابی . یافت نشدن : برای یک دم تیغ تو صد خون میشود بر هم در این کشور ز بختم قحطی آب است پنداری . میر یحیی شیرازی (از آنندراج ).رجوع به قحط شود.
-
قحطی
لغتنامه دهخدا
قحطی . [ ق َ طی ی ] (ع ص ) بسیارخوار. و این لغتی است عراقی . (منتهی الارب ).
-
جستوجو در متن
-
قحط و غلا
لغتنامه دهخدا
قحط و غلا. [ ق َ طُ غ َ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) قحطی و خشک سالی .
-
مسانف
لغتنامه دهخدا
مسانف . [ م َ ن ِ] (ع ص ، اِ) ج ِ مُسنِف . (ناظم الاطباء). رجوع به مسنف شود. || سالهای قحطی . (اقرب الموارد).
-
مسغب
لغتنامه دهخدا
مسغب . [ م ُ غ ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از اسغاب . آن که در قحطی درآمده باشد. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). و رجوع به اسغاب شود.
-
ملخ خواری
لغتنامه دهخدا
ملخ خواری . [ م َ ل َ خوا / خا ] (حامص مرکب ) تنگی و قحطی که از آمدن ملخ پدید می آید. (ناظم الاطباء).
-
اشصاب
لغتنامه دهخدا
اشصاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ شِصْب ، بمعانی شدت و قحطی و بهره و نصیب . (از اقرب الموارد). رجوع به شصب شود.
-
تأزم
لغتنامه دهخدا
تأزم . [ ت َ ءَزْ زُ ] (ع مص ) اقامت کردن در خانه . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء): تازم القوم دارهم ؛ دیرزمانی در آن اقامت گزیدند. (از اقرب الموارد). || سختی و قحطی رسیدن مردم را. || درد یافتن از سختی و قحطی زمانه . (از اقرب الموارد).
-
نان تنگی
لغتنامه دهخدا
نان تنگی . [ ت َ ] (حامص مرکب ) کمیابی نان . قحطی . خشکسالی : از این مرد ما را زیانها رسیدز نان تنگی آفت به جانها رسید.نظامی .
-
محتور
لغتنامه دهخدا
محتور. [ م َ ] (ع ص ) آنکه اندک شیر یابد به جهت قحط و کمی . (منتهی الارب ). کسی که در قحطی و در سختی مقدار کمی شیر یابد. (ناظم الاطباء).
-
بوقحط
لغتنامه دهخدا
بوقحط. [ ق َ] (ع ص مرکب ) قحطی زده . پرخوار. شکم باره : نان و آش و شیر آن هر هفت بزخورد آن بوقحط اعوج ابن غز.مولوی .
-
قحطزار
لغتنامه دهخدا
قحطزار. [ ق َ ] (اِ مرکب ) جائی که قحطزده است . قحطزده . قحطستان . جائی که در آن قحطی بود : هزار خرمن برق است و نیم جو حاصل به قحطزار چنین سعی خوشه چین چه کند؟میریحیی شیرازی (از آنندراج ).
-
متنافط
لغتنامه دهخدا
متنافط. [ م ُ ت َ ف ِ ] (ع ص ) آن که [ پوست ] موی سوخته را در هنگام قحطی و سختی می خورد. || دیگ جوشان کف کرده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به تنافط و تنافیط شود.
-
تنگسالی
لغتنامه دهخدا
تنگسالی . [ ت َ ] (حامص مرکب ) خشکسالی . قحط. کمیابی و گرانی ارزاق . (فرهنگ فارسی معین ). تنگی و کمیابی و قحط و قحطی . (ناظم الاطباء). رجوع به تنگسال و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.