کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فقه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
فقه
لغتنامه دهخدا
فقه . [ ف َ ق ُه ْ / ق َه ْ ] (ع ص ) دانا. || زیرک . || عالم علم دین . (منتهی الارب ). به ضم ثانی کسی را گویند که فقه سجیه ٔ او شود. (از اقرب الموارد).
-
فقه
لغتنامه دهخدا
فقه . [ ف َق ْه ْ ] (ع مص ) چیره شدن بر کسی در نبرد علم فقه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
-
فقه
لغتنامه دهخدا
فقه . [ ف ِق ْه ْ ] (ع مص ) فهمیدن چیزی را و دانستن . (منتهی الارب ). دریافتن . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی ). || (اِمص ) زیرکی . || (اصطلاح شرع ) دانش دریافت چیزی و اکثر بر علم دین استعمال کنند بسبب شرف و بزرگی آن . (منتهی الارب ). لغتی...
-
واژههای مشابه
-
فقه اللغة
لغتنامه دهخدا
فقه اللغة. [ ف ِ هُل ْ ل ُ غ َ ] (ع اِ مرکب ) فیلولوژی . (یادداشت مؤلف ). اصطلاحی است که ادبای متأخر در برابر کلمه ٔ فیلولوژی فرانسوی قرار داده اند و منظور از آن دانشی است که شامل علوم زبانشناسی ، و مطالعه ٔ فرهنگ ملل متمدن از طریق زبان ، ادبیات و ...
-
فقه یوسف
لغتنامه دهخدا
فقه یوسف . [ ف َ ق ِ س ُ / س ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش مریوان شهرستان سنندج که دارای 50 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
-
اصول فقه
لغتنامه دهخدا
اصول فقه . [ اُ ل ِ ف ِق ْه ْ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) علمی است که بدان استنباط احکام شرعی فرعی از ادله ٔ اجمالی آنها شناخته میشود. و موضوع آن ادله ٔ شرعی کلی است ، از این نظر که چگونه از آنها احکام شرعی استنباط میشود. و مبادی آن از علوم عربی و بعض...
-
واژههای همآوا
-
فقح
لغتنامه دهخدا
فقح . [ ف َ ] (ع مص ) چشم بازکردن بچه ٔ سگ . || بر شرم کسی زدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || سفوف ساختن چیزی را. (منتهی الارب ). و لغت یمانی است . (از اقرب الموارد). || شکوفه برآوردن گیاه و با غوره ٔ رنگین گردیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب ال...
-
جستوجو در متن
-
عبدا
لغتنامه دهخدا
عبدا. [ ع َ دُل ْ لاه ] (اِخ ) ابن یوسف بن محمد الجوینی . از علماء تفسیر و لغت و فقه بود. وی از مردم جوین از نواحی نیشابور است او راست : تفسیر کبیر. التبصرة و التذکرة در فقه . الجمع و الفرق در فقه شافعی و او را رسائلی است از جمله اثبات الاستواء. وی ب...
-
ظهیرالدین
لغتنامه دهخدا
ظهیرالدین . [ ظَ رُدْدی ] (اِخ ) ولوالجی حنفی . او راست : امالی در فقه .
-
طلیع
لغتنامه دهخدا
طلیع. [ طَ ] (ع ص ، اِ) (اصطلاح فقه ) آنکه از طرف محارب دیده بان است .
-
ابوالفرج
لغتنامه دهخدا
ابوالفرج . [ اَ بُل ْ ف َ رَ ] (اِخ ) سرخسی . او راست : امالی در فقه .
-
ذوالخیار
لغتنامه دهخدا
ذوالخیار. [ ذُل ْ ] (ع ص مرکب ) (فقه ) آنکه حق خیار دارد در بیع و غیره .