کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غلغلک پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
غلغلک
لغتنامه دهخدا
غلغلک . [ غ ِ غ ِ ل َ ] (اِ) جنبانیدن انگشتان در زیر بغل و پهلوی آدمی تا به خنده درآید . خارانیدن جایی حساس از تن کسی تا او را خنده افتد، چون زیربغل و کف دست و کف پای . غلغلیچ . غلغلیج . غلغلیچه . دغدغه . غلغچ . غلملیج . کلخرجه . رجوع به غلغلیچ . شود...
-
غلغلک
لغتنامه دهخدا
غلغلک . [ غ ُغ ُ ل َ ] (اِ) در تداول عامه کوزه ٔ کوچک سفالین با گردن دراز و باریک . کوزه ٔ سرتنگ . تنگ سفالین . گراز.
-
واژههای مشابه
-
غلغلک آمدن
لغتنامه دهخدا
غلغلک آمدن . [ غ ِ غ ِ ل َ م َ دَ ] (مص مرکب ) غلغلک آمدن کسی را؛ به خنده افتادن از غلغلک :غلغلکش آمد. غلغلکش نیامد. رجوع به غِلغِلَک شود.
-
غلغلک دادن
لغتنامه دهخدا
غلغلک دادن . [ غ ِ غ ِ ل َ دَ ] (مص مرکب ) جنبانیدن انگشتان در زیر بغل و پهلوی آدمی تا به خنده درآید. خارانیدن جایی حساس از تن کسی تا او را خنده افتد چون زیر بغل و کف دست و کف پای . غِلغِلَک . رجوع به غِلغِلَک شود.
-
واژههای همآوا
-
قلقلک
لغتنامه دهخدا
قلقلک . [ ق ِ ق ِ ل َ ] (اِ) غلغلک . رجوع به غلغلک شود.
-
قلقلک
لغتنامه دهخدا
قلقلک . [ ق ُ ق ُ ل َ ] (اِ) کوزه ٔ خرد سفالین . (یادداشت مؤلف ). کوزه ٔ سفالین کوچک برای آب .
-
جستوجو در متن
-
غلغلی
لغتنامه دهخدا
غلغلی . [ غ ِ غ ِ ] (اِ) به معنی غِلغِلَک . رجوع به غلغلک شود.
-
قلقلک
لغتنامه دهخدا
قلقلک . [ ق ِ ق ِ ل َ ] (اِ) غلغلک . رجوع به غلغلک شود.
-
غلغلکی
لغتنامه دهخدا
غلغلکی . [ غ ِ غ ِ ل َ ] (ص نسبی ) آنکه چون غلغلکش دهند بخندد.آنکه غلغلک در وی اثر کند. رجوع به غِلغِلَک شود.
-
غلمیج کردن
لغتنامه دهخدا
غلمیج کردن . [ غ ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) غلغلیج کردن . غلغلک دادن . دغدغة. (دهار).
-
غلغچ
لغتنامه دهخدا
غلغچ . [ غ ِ غ ِ ] (اِ) جنبانیدن انگشتان در زیر بغل و پهلوی آدمی تا به خنده درآید. (از برهان قاطع). غلغلیچ . غلغلیچه . (برهان قاطع). غلغلک . (حواشی برهان قاطع چ معین ). رجوع به غلغلک شود.
-
غلغلیجگاه
لغتنامه دهخدا
غلغلیجگاه . [ غ ِ غ ِ ] (اِ مرکب ) آنجا که چون بپرماسند آدمی را غلغلک افتد. غلغلیجگه . رجوع به غلغلیجگه شود.