کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عودی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
عودی
لغتنامه دهخدا
عودی . (اِخ ) نام او محمدبن هارون عودی است . وی محدث بود و از کثیربن یحیی بن مالک و حسن بن علی بن راشد و دیگران روایت کرد. احمدبن حسین بصری مشهور به شعبة از وی روایت کرده است . (از اللباب فی تهذیب الانساب ).
-
عودی
لغتنامه دهخدا
عودی . (ص نسبی ) رنگی است مشابه به چوب عود، و آن رنگی باشد سیاه مایل به اندک سفیدی و سرخی . (غیاث اللغات ). رنگی است مایل به سیاهی مانند عود. (آنندراج ). به رنگ یا به بوی عود. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عود شود : کو خیک دل اندوده به قیر و ز درونش ت...
-
واژههای مشابه
-
عودی پوش
لغتنامه دهخدا
عودی پوش . (نف مرکب ) پوشنده ٔ عودی . آنکه عودی پوشیده است ، که نوعی پارچه ٔ سیاه رنگ بود. رجوع به عودی شود : مشک بر گشت خاک عودی پوش نافه خر گشت باد نافه فروش . نظامی .عودبویی بر اوست عودی پوش صندل آمیز و صندلی بر و دوش .نظامی .
-
عودی تخت
لغتنامه دهخدا
عودی تخت . [ ت َ ] (اِ مرکب ) کنایه از آسمان است . (برهان قاطع) (آنندراج ) (انجمن آرا) (از ناظم الاطباء).
-
حسین عودی
لغتنامه دهخدا
حسین عودی . [ ح ُ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن ابوالقاسم بن حسین عودی اسدی حلی . او راست : ردّ بر محقق کرکی علی بن عبدالعال . متوفی 994 هَ . ق . در مسئله ٔ فلسفی «اثبات معدوم ». صاحب ذریعه گوید: این مرد از نوادگان حسین بن نصیرالدین موسی عودی در سده ٔ هشتم هج...
-
حبیب عودی
لغتنامه دهخدا
حبیب عودی . [ ح َ ب ِ ] (اِخ ) درسنه ٔ 802 هَ . ق . امیر تیمور پس از بازگشت از هندوستان عزم رفتن به آذربایجان کرد و موجب ، آن بود که امیرزاده میرانشاه به سبب فروافتادن از اسب در شکار به اختلال دماغ دچار گردیده بود و بذل و بخشش های نابجا میکرد و به خو...
-
جستوجو در متن
-
برکه ٔ زلزل
لغتنامه دهخدا
برکه ٔ زلزل . [ ب ِ ک َ ی ِ زِ زِ ] (اِخ ) به بغداد است . منسوب به زلزل رازی عودی معروف .
-
صندلی بر
لغتنامه دهخدا
صندلی بر. [ ص َ دَ ب َ ] (ص مرکب ) آنکه بَرِ او بوی صندل دهد. آنکه خود را به صندل خوشبو ساخته است : عودبوئی بر اوست عودی پوش صندل آمیز و صندلی برودوش .نظامی .
-
خفتنگاه
لغتنامه دهخدا
خفتنگاه . [ خ ُ ت َ ] (اِ مرکب ) جای خفتن ، مبرک . (یادداشت بخط مؤلف ): یا ابل عودی الی مبارکک ؛ شتر بازآی بسوی خفتنگاه خود. (منتهی الارب ).
-
عودبو
لغتنامه دهخدا
عودبو. (ص مرکب ) دارنده ٔ بوی عود. دارای بوی خوش چون بوی عود. رجوع به عود شود : عودبویی بر اوست عودی پوش صندل آمیز و صندلی بر و دوش .نظامی .
-
زرکاری
لغتنامه دهخدا
زرکاری . [ زَ] (ص نسبی ) تذهیبی . طلاکاری . زرنگارشده : کارگاهی به زیب و زرکاری رنگ ناری و نقش سمناری . نظامی .حجله و بزمه ای به زرکاری حجله عودی و بزمه گلناری . نظامی .رجوع به زرکار، زر و دیگر ترکیبهای آن شود.
-
غیاث قافیه
لغتنامه دهخدا
غیاث قافیه . [ ث ِ ی َ ] (اِخ ) شاعر هرات بود. وجه تسمیه ٔ او به «قافیه » این بود که غزل یا قصیده ای را بدون توجه به قافیه میسرود و اگر شخص دیگری قافیه ای پیدا میکرد که او نگفته بودبا زر آن را میخرید و در شعر خود داخل میکرد. دو بیت زیر از اشعار او در...
-
گنبد گوهرنگار
لغتنامه دهخدا
گنبد گوهرنگار. [ گُم ْ ب َ دِ گ َ هََ ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است : گشت بساط ثناش مرکز عودی لباس گشت ضمان بقاش گنبد گوهرنگار.خاقانی (دیوان چ سجادی ص 184).