کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عبدالمطلب پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
عبدالمطلب
لغتنامه دهخدا
عبدالمطلب . [ ع َ دُل ْ م ُطْ طَ ل ِ ] (اِخ ) ابن حسن بن ابی نمی شریف حسنی . از امراء مکه و مردی شجاع ، عاقل و جوانمرد بود در زمان پدر خود بکارهای مکه پرداخت و بعد از مرگ پدر نیز مدت کمی امارت آنجا را داشت و به سال 1010 هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام ...
-
عبدالمطلب
لغتنامه دهخدا
عبدالمطلب . [ ع َ دُل ْ م ُطْ طَ ل ِ ] (اِخ ) ابن ربیعةبن الحارث بن عبدالمطلب بن هاشم . صحابی و ساکن مدینه بود. در خلافت عمر به شام رفت و به سال 620 هَ . ق . به دمشق درگذشت . از او در صحیحین دو حدیث نقل شده است . (از الاعلام زرکلی ).
-
عبدالمطلب
لغتنامه دهخدا
عبدالمطلب . [ ع َ دُل ْ م ُطْ طَ ل ِ ] (اِخ ) ابن غالب بن مساعد الحسنی . از امراء مکه و مولد و وفات او بدانجا است . به سال 1243 هَ . ق . امارت مکه یافت و پس از 5 ماه معزول شد و به شرق و آستانه رفت و تا سال 1267 هَ . ق . بدانجا بود. سپس به امارت مکه ر...
-
عبدالمطلب
لغتنامه دهخدا
عبدالمطلب . [ ع َ دُل ْ م ُطْ طَ ل ِ ] (اِخ ) ابن فضل الهاشمی الحلبی .فقیه حنفی است . او راست : شرح الجامع الکبیر در فقه .وی به سال 616 هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).
-
عبدالمطلب
لغتنامه دهخدا
عبدالمطلب . [ ع َ دُل ْ م ُطْ طَ ل ِ ] (اِخ ) ابن هاشم بن عبدمناف ، مکنی به ابوالحارث . بزرگ قریش در زمان جاهلیت و از بزرگان عرب بود. وی مردی عظیم الشأن و رفیعمنزلت و متصف به اوصاف حمیده و مشتهربه افعال پسندیده بود. فصیح اللسان ، حاضرالقلب بود.وی جد...
-
جستوجو در متن
-
امامة
لغتنامه دهخدا
امامة. [ اُ م َ ] (اِخ ) (بنت عبدالمطلب ) دختر ربیعةبن حارث بن عبدالمطلب ) از زنان معاصر پیغمبر اسلام (ص ) بود که بجد پدرش یعنی عبدالمطلب نسبت داده شده . (از الاصابة، ج 8 ص 15).
-
عبدالعزی
لغتنامه دهخدا
عبدالعزی . [ ع َ دُل ْ ع ُزْ زا ] (اِخ ) ابن عبدالمطلب بن هاشم . رجوع به ابولهب عبدالعزی بن عبدالمطلب در این لغتنامه و نیز الاعلام زرکلی شود.
-
شیبةالحمد
لغتنامه دهخدا
شیبةالحمد. [ ش َ ب َ تُل ْ ح َ ] (اِخ ) اشتهار دیگر عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف ملقب به ذوالحوضین . رجوع به ذوالحوضین و عبدالمطلب بن هاشم و شیبة شود.
-
صفیة
لغتنامه دهخدا
صفیة. [ ص َ فی ی َ ] (اِخ ) قرشیه . رجوع به صفیه دختر عبدالمطلب ... شود.
-
حسن
لغتنامه دهخدا
حسن . [ ح َ س َ ] (اِخ ) ابن محمدباقربن عبدالمطلب . رجوع به حسن عریضی شود.
-
ذبیحین
لغتنامه دهخدا
ذبیحین . [ ذَ ح َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ ذبیح . و منه الحدیث : انا ابن الذبیحین ؛ یعنی از نسل اسماعیل ذبیح اﷲ و فرزند بلافصل عبداﷲبن عبدالمطلب . رجوع به عبداﷲبن عبدالمطلب شود.
-
زبیر حجل
لغتنامه دهخدا
زبیر حجل . [ زُ ب َ رِ ح َ ] (اِخ ) زبیربن عبدالمطلب است ، یکی از نه عم پیغمبر (ص ). رجوع به تاریخ گزیده چ گراوری ص 163 و زبیر (... بن عبدالمطلب ) شود.
-
افتخارالدین
لغتنامه دهخدا
افتخارالدین . [ اِ ت ِ رُدْ دی ] (اِخ ) عبدالمطلب بن فضل هاشمی حلبی از فقهای حنفی بود. او راست : شرح الجامع الکبیر و این کتاب در فقه است . (از اعلام زرکلی ذیل عبدالمطلب ).
-
عباسیة
لغتنامه دهخدا
عباسیة. [ ع َب ْ با سی ی َ ] (ص نسبی ) نسبت است به مردی که نام او عباس است و اغلب عباس بن عبدالمطلب را خواهند. (از معجم البلدان ).