کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عالمگیر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای همآوا
-
عالم گیر
لغتنامه دهخدا
عالم گیر. [ ل َ ] (نف مرکب ) جهانگیر. گیرنده ٔ عالم . آنکه یا آنچه جهان رافراگیرد. (از ناظم الاطباء). مسخرکننده : شوکت پور پشنگ و تیغ عالمگیر اودر همه شهنامه ها شد داستان انجمن .حافظ.
-
جستوجو در متن
-
اﷲوردی کازرونی
لغتنامه دهخدا
اﷲوردی کازرونی . [ اَل ْ لاه وِ ی ِ زِ ] (اِخ ) شاعر عهد شاهجهان و عالمگیر. رجوع به فرهنگ سخنوران شود.
-
دارالجهاد
لغتنامه دهخدا
دارالجهاد. [ رُل ْ ج َ ] (اِخ ) در زمان عالمگیر، شهر حیدرآباد هند را میگفتند. (غیاث ).
-
اختر
لغتنامه دهخدا
اختر. [ اَ ت َ ] (اِخ ) یکی از احفاد اورنگ زیب عالمگیر است . او شاهزاده ای شاعر بود و منظومه های چندی دارد و دو بیت ذیل از یکی از منظومه های اوست :بود تا کی ز حال عشق گفتارکنم اختر ز حال خویش اظهارکه چون زین سلطنتگاه مجازی برآمدشاه عالمگیر غازی .(قام...
-
زاهدالدین
لغتنامه دهخدا
زاهدالدین . [ هَِ دُدْ دی ] (اِخ ) فرزند میرزا کام بخش شاعری است از نسل شاه عالمگیر از ملوک تیموریه ٔ دهلی . و دیوانی منظم دارد. (ازقاموس الاعلام ترکی ).
-
اخلاص
لغتنامه دهخدا
اخلاص . [ اِ] (اِخ ) تخلص چند تن از شعرای اخیر هندوستان است و یکی از آنان را تألیفی است به اسم پادشاه نامه بنظم فارسی و آن تاریخ شاه عالمگیر است . (قاموس الاعلام ).
-
اشرف خان
لغتنامه دهخدا
اشرف خان . [ اَ رَ ] (اِخ ) میرزا محمد. یکی از رجال شاهجهان و شاه عالمگیر بود و بسال 1097 هَ . ق . درگذشت . (قاموس الاعلام ).
-
خنیده کردن
لغتنامه دهخدا
خنیده کردن . [ خ َ دَ / دِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) مشهور کردن . معروف کردن . نامدار کردن . عالمگیر کردن . (یادداشت بخط مؤلف ) : یکی مردواری خرامد به پیش خنیده کند در جهان نام خویش .فردوسی .
-
نظام
لغتنامه دهخدا
نظام . [ ن ِ] (اِخ ) (شیخ ...) از فقهای هندوستان است و به سال 1067 به فرمان عالمگیر پادشاه کتاب فتاوی عالمگیری رابه نام او تألیف کرد. (از قاموس الاعلام ترکی ج 6).
-
زمین گرد
لغتنامه دهخدا
زمین گرد. [ زَ گ َ ] (نف مرکب ) گردنده در زمین . دربیت زیر کنایه از عالمگیر و مشهور است : صیت او چون خضر و بختش چون مسیح این زمین گرد آن فلک پیمای باد.خاقانی .
-
صهبائی
لغتنامه دهخدا
صهبائی . [ ص َ ] (اِخ ) سیدعبدالباقی . از شعرای هندوستان است ، در خدمت شاه جهان و عالمگیر بوده . او راست :خود مست و غمزه مست و دو چشم از خمار مست یک ناتوان چه چاره کند با سه چار مست .(از قاموس الاعلام ترکی ).
-
عالم گیر
لغتنامه دهخدا
عالم گیر. [ ل َ ] (نف مرکب ) جهانگیر. گیرنده ٔ عالم . آنکه یا آنچه جهان رافراگیرد. (از ناظم الاطباء). مسخرکننده : شوکت پور پشنگ و تیغ عالمگیر اودر همه شهنامه ها شد داستان انجمن .حافظ.
-
صفائی کرمانی
لغتنامه دهخدا
صفائی کرمانی . [ ص َ ی ِ ک ِ] (اِخ ) (ملا...) گویند مردی نامراد است . از اوست :ز شوق مشت کمان ابروان عالمگیردمی ز خنده نیاید به یکدگر لب تیر.(مجالس النفائس ص 154).
-
گیهان گشای
لغتنامه دهخدا
گیهان گشای . [ گ َ / گ ِ گ ُ ] (نف مرکب ) جهانگشا. جهانگیر. عالمگیر. فاتح عالم . عالم گشای : به پیش اندرون سام گیهان گشای فروهشته از تاج پر همای .فردوسی .