کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ظیان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ظیان
لغتنامه دهخدا
ظیان . [ ظَی ْ یا ] (ع اِ) سپرم بیاوانی . (مهذب الاسماء). یاسمین دشتی . یاسمین برّی . یاسمن زرد. یاسمین البر. قلیماطس . و داود ضریر انطاکی در تذکره گوید: ظیان یاسمین بَرّ است و از آن رو آن را بدین نام خوانند که گل او یاسمین است (؟) و آن گیاهی است مای...
-
واژههای همآوا
-
زیان
لغتنامه دهخدا
زیان . (اِ) نقصان . (برهان ) (فرهنگ رشیدی ) (انجمن آرا) (آنندراج ). نقصان و ضرر و خسارت و کمی . (از ناظم الاطباء). ضرر (مادی یا معنوی ). خسارت . مقابل سود و نفع. (فرهنگ فارسی معین ). پهلوی «زیان » ، اوستا «زیانی » ، «زیانا» (ضرر)، سانسکریت «جینه » (ظ...
-
زیان
لغتنامه دهخدا
زیان . (اِمص ) زندگانی کردن . (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). زیستن . (ناظم الاطباء). || (نف ) زینده و زندگانی کننده . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (از فرهنگ رشیدی ) (از فرهنگ فارسی معین ). زیست کننده . (ناظم الاطباء). اسم فاعل از زیستن . (حاشیه ...
-
زیان
لغتنامه دهخدا
زیان . (ع اِ) آنچه بدان آرایند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). هر آنچه بدان آرایند و آرایش کنند و زینت . (ناظم الاطباء).
-
زیان
لغتنامه دهخدا
زیان . [ زَ ] (ع ص ) قمر زیان ؛ قمر نیکو و خوب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ماه نیکو و خوب . (ناظم الاطباء).
-
ضیان
لغتنامه دهخدا
ضیان . [ ض َی ْ یا ] (ع اِ) گیاهی است از جنس پیچک و زینتی است .
-
جستوجو در متن
-
قلیماطس
لغتنامه دهخدا
قلیماطس . [ ] (معرب ، اِ) ظیان . رجوع به ماده ٔ قبل شود.
-
قلیماتس
لغتنامه دهخدا
قلیماتس . [ ] (معرب ، اِ) ظیان است . (فهرست مخزن الادویة). رجوع به قلیماطس شود.
-
مظواة
لغتنامه دهخدا
مظواة. [ م َظْ] (ع ص ) ارض مظواة؛ ارض مظیاة، زمین گیاه ظیان ناک . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
مظوی
لغتنامه دهخدا
مظوی . [ م ُ ظَوْ وا ] (ع ص ) ادیم مظوی ؛ پوست به برگ ظیان پیراسته . (منتهی الارب ) (ازناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط).
-
مظیاة
لغتنامه دهخدا
مظیاة. [ م َظْ ] (ع ص ) (از «ظی ی ») ارض مظیاة؛ زمین گیاه ظیان ناک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ارض مظواة بالواو مثله . (منتهی الارب ).
-
مظین
لغتنامه دهخدا
مظین . [ م ُ ظَی ْ ی َ ] (ع ص ) ادیم مظین ؛ پوست به برگ ظیان پیراسته . ادیم مظی و مظوی ... مثله . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
یربه
لغتنامه دهخدا
یربه . [ ی ِ ب َ ] (اسپانیایی ، اِ) به عجمیه ٔ اندلس به معنی گیاه است و آن شکسته ٔ کلمه ٔ لاتین هربا ست . در زبان محلی اسپانیااین کلمه جزء اول بعضی اسامی گیاهان است مثل یربه شانه و غیره ، و به معنی گیاه است . (یادداشت مؤلف ).- یربه ٔ اسبلینی ؛ طوقر...