کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
طَائِفَةٌ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
طائفة
لغتنامه دهخدا
طائفة. [ ءِ ف َ ] (ع اِ) تأنیث طائف . پاره . گروه از هر چیزی . الشباب شعبة من الجنون ؛ ای طائفة منه . (منتهی الارب ). رجوع به «شعبه » شود. || از یک ببالا یا کمتر از هزار. (منتهی الارب ). || دو مردیا یک مرد. پس به معنی نفس باشد. (منتهی الارب ) (آنندر...
-
جستوجو در متن
-
آماردی
لغتنامه دهخدا
آماردی . (اِخ ) نام طائفه ای بوده است به گیلان . || سفیدرود (مأخوذ از نام طائفه ٔ مذکور).
-
ابوالشوک
لغتنامه دهخدا
ابوالشوک . [ اَ بُش ْ ش َ ] (اِخ ) نام طائفه ای از کردان ظاهراً منسوب به ابوالشوک حسام الدوله و این طائفه را بنوعناز نیز نامند.
-
چارلنگ
لغتنامه دهخدا
چارلنگ . [ ل َ ] (اِخ ) چهارلنگ . نام قبیله ای از ایل بختیاری . طائفه ای از ایل بختیاری مشتمل بر پنج طائفه بزرگ . و رجوع به چهارلنگ شود.
-
زاول
لغتنامه دهخدا
زاول . [ وُ ] (اِخ ) نام قومی و طائفه ای بود. (برهان قاطع).طائفه ٔ زابل . (ناظم الاطباء). و رجوع به زابل شود.
-
ذوسیدان
لغتنامه دهخدا
ذوسیدان . (اِخ ) نام طائفه ایست از حمیر.
-
پل
لغتنامه دهخدا
پل . [ ] (اِخ ) رجوع به اسیوند (طائفه ٔ...) شود.
-
سبیتی
لغتنامه دهخدا
سبیتی . [ س ُ ب َ ] (اِخ ) نام طائفه ای در نجف .
-
آروپناهی
لغتنامه دهخدا
آروپناهی . [ پ َ ] (اِخ ) رجوع به محمود صالح (طائفه ٔ...) شود.
-
طایفة
لغتنامه دهخدا
طایفة. [ ی ِ ف َ ] (ع اِ) رجوع به طائفه شود.
-
احمدهارونی
لغتنامه دهخدا
احمدهارونی . [ اَ م َ ] (اِخ ) رجوع به جاویدی (طائفه ...) شود.
-
حسانیان
لغتنامه دهخدا
حسانیان . [ ح َس ْ سا ] (اِخ ) طائفه ای حسانی .
-
آق
لغتنامه دهخدا
آق . (اِخ ) نام طائفه ای از ترکمانان ساکن ایران ، دارای 700 خانوار. || نام طائفه ای از ترکمانان ایران ، ساکن قزل ملته حرگلان دارای سی خانوار.
-
حارث
لغتنامه دهخدا
حارث . [ رِ ] (اِخ ) محرق . قبیله ای از طائفه ٔ غسان که بطنی از طائفه ٔ ازد از اعراب بوده اند. رجوع به صبح الاعشی ج 1 ص 319 شود.