کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
طغیان 1 پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
تاغانروغ
لغتنامه دهخدا
تاغانروغ . (اِخ ) طغیان . تاگانروگ . رجوع بهمین کلمه شود.
-
کج تافتن
لغتنامه دهخدا
کج تافتن . [ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) سرکشی و طغیان کردن . || ناهنجار شدن و منحرف شدن . (آنندراج ).
-
نافرمان پذیری
لغتنامه دهخدا
نافرمان پذیری . [ ف َ پ َ ] (حامص مرکب ) سرکشی . طغیان . عصیان . فرمان پذیر نبودن . عدم اطاعت .
-
عتیق الساجة
لغتنامه دهخدا
عتیق الساجة. [ ع َ قُس ْ سا ج َ ] (اِخ ) قریه ای بود بین آذربایجان و بغداد که طغیان دجله آن را ویران کرد.
-
ژیسکن
لغتنامه دهخدا
ژیسکن . [ ک ُ ] (اِخ ) نام سردار کارتاژی . وی بسال 241 ق .م . هنگام شورش و طغیان سربازان مزدور به قتل رسید.
-
پاستورو
لغتنامه دهخدا
پاستورو. (اِخ ) عصبه هائی از کشاورزان که در قرن سیزدهم و چهاردهم میلادی برسنیورها (ارباب ) در بعض نواحی اروپا طغیان کردند.
-
طغیانی
لغتنامه دهخدا
طغیانی . [ طُغ ْ ] (حامص ) به زیادت یا در آخر لفظ طغیان ظاهراً درست نباشد چرا که طغیان خود مصدر است حاجت به یاء مصدری ندارد مگر آنکه گوئیم معمول فارسیان است که در آخر بعض مصادر یاء مصدری زاید کنند چنانچه فضول و فضولی و خلاص و خلاصی و سلامت و سلامتی ....
-
جنادل
لغتنامه دهخدا
جنادل . [ ج َ دِ ] (اِخ ) موضعی است بر بالای اسوان در سه میلی منتهی الیه صعید مصر نزدیک بلاد نوبه . (معجم البلدان ). و آن سنگی است ثابت در وسط نیل که موقع طغیان نیل هر وقت آب این سنگ را فراگرفت خبر طغیان نیل را بمصر می فرستند. (مراصد).
-
نافرمانبرداری کردن
لغتنامه دهخدا
نافرمانبرداری کردن . [ ف َ ب ُ ک َ دَ ] (مص مرکب ) فرمانبرداری نکردن . اطاعت نکردن . سرکشی کردن . عصیان ورزیدن . طغیان کردن . نافرمانی کردن . تمرد کردن .
-
ارسامس
لغتنامه دهخدا
ارسامس . [ اَ م ِ ] (اِخ ) نام سپاهسالاری معاصر داریوش که بر او طغیان کرد. || پسر اردشیر درازدست . او را اُسوس بکشت . و رجوع به ارسام و ارشام و ارسامن شود.
-
گردن برافراشتن
لغتنامه دهخدا
گردن برافراشتن . [ گ َ دَ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) طغیان کردن : اهل جمله ٔ آن ولایات گردن برافراشته تا نام ما بر آن نشیند و به ضبط ما آراسته گردد. (تاریخ بیهقی ).
-
درخوردان
لغتنامه دهخدا
درخوردان . [ دَ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) داننده و شناسنده ٔ آنچه درخور و مناسب است : درخور سرّ بد و طغیان توتا بدانی کوست درخوردان تو.مولوی .
-
قلیوب
لغتنامه دهخدا
قلیوب . [ ق َل ْ ] (اِخ ) قصبه ای است در مصر دارای باغهای بسیار که خلیج نیل هنگام طغیان نیل بسوی این قصبه میرود. (نخبةالدهر دمشقی ص 231).
-
نادین
لغتنامه دهخدا
نادین . (ص مرکب ) ناحق . به خلاف دین . به خلاف حق : وفات یزدجرد در سال هشتم بود از طغیان نادین ناحق عثمان . (فارسنامه ٔ ابن بلخی ص 112).
-
نااونگ هئی ثیا
لغتنامه دهخدا
نااونگ هئی ثیا. [ هَِ ] (اِخ ) یکی از عوامل شش گانه ٔ اهریمن . مظهر بهتان و نافرمانی و طغیان . برابر سپندارمذ. (مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات فارسی ص 162).رجوع به کماریکان شود .