کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ضریة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ضریة
لغتنامه دهخدا
ضریة. [ ض َ ری ی َ ] (اِخ ) چاهی است و بنام ضریّة بنت نزار نامیده شده است . (معجم البلدان ).
-
ضریة
لغتنامه دهخدا
ضریة. [ ض َ ری ی َ ] (اِخ ) دهی است آباد و قدیم در راه بصره به مکه . (معجم البلدان ).
-
ضریة
لغتنامه دهخدا
ضریة. [ ض َ ری ی َ ] (اِخ ) گویند دهی است بنی کلاب را میان مکه و بصره ،نزدیکتر به مکه ، و در این مکان بنوسعد و بنوحنظله جنگ را گرد آمدند و سپس صلح کردند. (معجم البلدان ).
-
ضریة
لغتنامه دهخدا
ضریة. [ ض َ ری ی َ ] (اِخ ) گویند زمینی است به نجد میان جدیلة و طخفة که حجاج بصره بدانجا فرودآیند و ذکر آن در ایام و اشعار عرب آمده است . (معجم البلدان ).
-
واژههای مشابه
-
عرفة ضریة
لغتنامه دهخدا
عرفة ضریة. [ ع ُ ف َ ض َ ری ی َ ] (اِخ ) نام جایگاهی است . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ).
-
واژههای همآوا
-
ذریت
لغتنامه دهخدا
ذریت . [ ذُرْ ری ی َ ] (ع اِ) پشت فرزندان .نسل : ای بار خدای همه ذریت آدم با ملک سلیمانی و با حکمت لقمان . ناصرخسرو.ابلیس لعین بدین زمین اندرذریّت خویش دید بسیاری .ناصرخسرو.
-
ذریة
لغتنامه دهخدا
ذریة. [ ذُ رْ ری ی َ ] (ع اِ) نسل . پشت . فرزندان . پدران و فرزندان .نسل آدمی و پری . نسل مردمان و جِن ّ. فرزند. فرزندان و فرزندزادگان ، یستوی فیه الواحد و الجمع. ج ، ذُرّیّات . ذَراری : طعنه چه زنی مرمرا بدان کم از خانه براندند اهل عصیان زیرا که برا...
-
ضریط
لغتنامه دهخدا
ضریط. [ ض َ ] (ع اِ) ضُراط. تیز یا آواز تیز. (منتهی الارب ).
-
ضریط
لغتنامه دهخدا
ضریط. [ ض َ ] (ع مص ) تیز دادن . (منتهی الارب ).
-
جستوجو در متن
-
هدان
لغتنامه دهخدا
هدان . [ هَِ دْ دا ] (اِخ ) موضعی است به حمی ضریه . (معجم البلدان ).
-
ذوغنث
لغتنامه دهخدا
ذوغنث . [ غ ُ ] (اِخ ) نام کوهی است به حمی ضریة و از آن سیلها جاری شود.
-
ضری
لغتنامه دهخدا
ضری . [ ض ُ رَی ی ] (اِخ ) چاهی است که آن را عاد کند نزدیک ضریة. (معجم البلدان ).