کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صَاحِبَيِ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
صاحبی
لغتنامه دهخدا
صاحبی . [ ح ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان میان دورود بخش مرکزی شهرستان ساری ، 20000گزی شمال خاوری ساری . دشت معتدل ، مرطوب ، مالاریائی . سکنه ٔ آن 400 تن شیعه ، زبان آنها مازندرانی و فارسی . آب آن از رودخانه ٔ تجن و فاضلاب گلما و چشمه است .محصول آنجا برنج...
-
صاحبی
لغتنامه دهخدا
صاحبی . [ ح ِ ] (اِخ ) رجوع به ابوعلی صاحبی شود.
-
صاحبی
لغتنامه دهخدا
صاحبی . [ ح ِ ] (ص نسبی ، اِ) منسوب به صاحب . || قسمی انگور درشت و پوست نازک و قرمزرنگ : بنده پرور هیچ بیگم نیست چون بنت العنب صاحبی زینگونه گر انگور را خوانم رواست . میرزا عبدالغنی قبول .در صاحبیش لطافت جان قند گرجیش ازغلامان . تأثیر. || جامه ٔ ابر...
-
گله صاحبی
لغتنامه دهخدا
گله صاحبی . [ گ َ ل َ / ل ِ / گ َل ْ ل َ / ل ِ ح ِ ] (حامص مرکب ) صاحب گله بودن . مالک گله بودن : اوفتادم بن بیابانی از گله صاحبی به چوپانی . نظامی .رجوع به گله صاحب شود.
-
زاویه ٔ صاحبی
لغتنامه دهخدا
زاویه ٔ صاحبی . [ ی َ ی ِ ح ِ بی ی ] (اِخ ) از مدرسهای جامع عتیق است این زاویه را صاحب تاج الدین محمدبن فخرالدین محمدبن بهاءالدین بن حنا بصورت مدرس مرتب ساخت و دو مدرس یکی شافعی و دیگری مالکی برای تدریس فقه در آن موظف گردانید و اموالی در بیرون قاهره ...
-
صاحبی ویشکلا
لغتنامه دهخدا
صاحبی ویشکلا. [ ح ِ ] (اِخ ) موضعی است در اندرود فرح آباد (مازندران ). (سفرنامه ٔ مازندران رابینو ص 120).
-
جستوجو در متن
-
دل خروس
لغتنامه دهخدا
دل خروس . [ دِ ل ِ خ ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) قسمی انگور سرخ که به خوبی «صاحبی » نیست . (یادداشت مرحوم دهخدا).
-
سنگ چین کردن
لغتنامه دهخدا
سنگ چین کردن . [ س َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دور زمینی را سنگ چیدن و محفوظ داشتن آنرا. گرداگرد زمین بی صاحبی (زمین موات را) سنگ چین کنند بخاطر حیازت و تصرف آن .
-
ابوعلی
لغتنامه دهخدا
ابوعلی . [ اَ ع َ ] (اِخ ) صاحبی . در لغت نامه ٔ اسدی بیت ذیل از او شاهد کلمه ٔ حُودِ خروه آمده است :ای خواجه چرا جدا شدستی ز گروه چونان که ز جمع تره ها حُودِ خروه .
-
ابوسعید
لغتنامه دهخدا
ابوسعید. [ اَ س َ ] (اِخ ) ابن المعلی بن لوذان الزرقی الأنصاری . صاحبی است . و نام او رافع یا حارث یا اوس است . وی دو حدیث از پیامبر صلوات اﷲ علیه آورده است . وفات او در سال 74 هَ . ق . بود.
-
احمد
لغتنامه دهخدا
احمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) قزوینی رازی معروف به ابن فارس و مکنی به ابوالحسین . او راست : فقه اللغه ٔ صاحبی و آنرا بنام صاحب کرده است . و رجوع به ابن فارس شود.
-
اخرجیة
لغتنامه دهخدا
اخرجیة. [ اَ رَ جی ی َ ] (اِخ ) موضعی است بشام . جریر راست :یقول بوادی الأخرجیة صاحبی متی یَرعَوی قلب النوی المتقاذف .(معجم البلدان ).
-
غمیم
لغتنامه دهخدا
غمیم . [ غ ُ م َی ْ ی ِ ] (اِخ ) آبی است مر بنی سعد را. (منتهی الارب ). جریر گوید : یا صاحبی هل الصباح منیرام هل للوم عواذ لی تفتیر؟انا نکلف بالغمیم حاجةنهیا حمامة دونها و جفیرلیت الزمان لنا یعود بیسره ان الیسیر بذالزمان عسیر.(از معجم البلدان ).
-
ویه
لغتنامه دهخدا
ویه . [ وَی ْه ْ / -وی َ ] (پسوند) پسوندی است دال بر معانی ذیل : 1- تصغیر و استعطاف : بالویه . 2- شباهت و مانندگی : سیبویه ، مشکویه . 3- دارندگی ، صاحبی : برزویه ، دادویه . توضیح اینکه محمد قزوینی «ویه » را معادل «و» (واو تصغیر، ترحیم و استعطاف ) دان...