کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صمام پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
صمام
لغتنامه دهخدا
صمام . [ ص َ ] (ع اِ) بلای سخت . و فی المثل : صمی صمام ؛ ای زیدی یا داهیه . || و قول آنان صمام صمام ؛یعنی در سکوت خویشتن را کر نمودند. (منتهی الارب ).
-
صمام
لغتنامه دهخدا
صمام . [ ص ِ ] (ع اِ) سربند قارورة. (منتهی الارب ). آنچه سر شیشه استوار کند. (مهذب الاسماء). سربند دوات . (زمخشری ).
-
واژههای مشابه
-
بنات صمام
لغتنامه دهخدا
بنات صمام . [ ب َ ت ُ ص َ ] (ع اِ مرکب ) دواهی . (از المرصع).
-
واژههای همآوا
-
سمام
لغتنامه دهخدا
سمام . [ س َ ] (ع اِ) نوعی از خطاف . (ناظم الاطباء). || (ص ) سبک و سریع از هر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
-
سمام
لغتنامه دهخدا
سمام . [ س َ / س ِ ] (ع اِ) سمام الانسان ؛ دهان مردم . || هر دو سوراخ بینی . || سوراخ گوش انسان . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
-
سمام
لغتنامه دهخدا
سمام . [ س ِ ] (ع اِ) ج ِ سم . (از زمخشری ) (منتهی الارب ).
-
ثمام
لغتنامه دهخدا
ثمام . [ ث ُ ] (اِخ ) ابن لیث . محدث است .
-
ثمام
لغتنامه دهخدا
ثمام . [ ث ُ ] (ع اِ) گیاهی است که بفارسی یز نامند. (منتهی الارب ). یزبُن . و آن از درختان کوهی باشد شبیه به اَثل و از آن حصیر سازند. مؤلف تحفةالمؤمنین گوید: بعربی اسم نباتیست شبیه بگندم و قدش کوتاه تر و ساقش باریکتر و بی بند و غیر مجوف و خوشه ٔ او...
-
جستوجو در متن
-
اصمة
لغتنامه دهخدا
اصمة. [ اَ ص ِم ْ م َ ] (ع اِ) ج ِ صِمام . (از اقرب الموارد).
-
ذوالعقیصتین
لغتنامه دهخدا
ذوالعقیصتین . [ ذُل ْ ع َ ص َ ت َ ] (ع ص مرکب ) خداوند دو گیسو. ذوالغدیرتین . || (اِخ ) لقب صمام یا ضمام بن ثعلبة از بنی سعدبن بکر، صحابی است و او با وفدی از قوم خویش بخدمت رسول شد و مسلمانی پذیرفت و پس از حدیثی طویل در آخر گفت ، آمنت بما جئت به والذ...
-
عرعرة
لغتنامه دهخدا
عرعرة. [ ع َ ع َ رَ ] (ع مص ) برکندن چشم را. (از ناظم الاطباء). عرعر عینه ؛ چشم او را کندو یا درآورد. (از اقرب الموارد). || بیرون آوردن سربند شیشه را. (از ناظم الاطباء). عرعر صمام القارورة؛ در بطری را بیرون آورد. (از اقرب الموارد). || بجنبش آوردن چیز...
-
عفاص
لغتنامه دهخدا
عفاص . [ ع ِ ] (ع اِ) پوست پاره ای که سر خنور بدان بندند و خنور و جز آن از چرم باشد، یا از غیر آن که در آن نفقه نهند. (منتهی الارب ). وعاء و ظرفی که نفقه در آن باشد، از پوست یا از پارچه . (از اقرب الموارد). || غلاف قاروره . (منتهی الارب ). غلاف قارور...