کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شیرازی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شیرازی
لغتنامه دهخدا
شیرازی . (اِخ ) ابوالفتح محمدبن عبداﷲ شیرازی هروی ، گویند چون غذای شیراز را دوست داشت بدان نام شهرت یافت . وی مردی نیکوکار و واعظ وراوی بود و از ابواسماعیل عبداﷲبن محمدبن علی انصاری و جز وی خبر شنید و ابوسعد سمعانی از او روایت دارد. شیرازی در حدود سا...
-
شیرازی
لغتنامه دهخدا
شیرازی . (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن خفیف شیرازی صوفی . از بزرگترین پیشوایان تصوف در فارس بود. وی علم اشارت نیک می دانست و کراماتی به او نسبت می دهند. شیرازی از راویان بود و از حمادبن مدرک و عبدالملک بن خلیدبن رواحه روایت دارد و احوال و داستانهای او سخت م...
-
شیرازی
لغتنامه دهخدا
شیرازی . (اِخ ) ابومحمد سعدبن صلت ... کوفی شیرازی . به فارس رفت و در شیراز به قضا پرداخت . وی از راویان است و از اعمش و مطرف بن طریف روایت دارد و محمدبن عبداﷲ انصاری و ابوبکربن ابی شیبة و جز آن دو از وی روایت دارند.مرگ او به سال 242 هَ . ق . بود. (از...
-
شیرازی
لغتنامه دهخدا
شیرازی . (اِخ ) دهی است از بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان . سکنه ٔ آن 180 تن . آب آن از چشمه . صنایع دستی آنجا قالیچه و گلیم و جاجیم بافی . ساکنان از طایفه ٔ چرام . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6).
-
شیرازی
لغتنامه دهخدا
شیرازی . (اِخ ) دهی است از بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه . سکنه ٔ آن 270 تن . آب آن ازرودخانه ٔ قره سو. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5).
-
شیرازی
لغتنامه دهخدا
شیرازی . (ص نسبی ) منسوب به شهر شیراز. (ناظم الاطباء). || از مردم شیراز. || لهجه ٔ مردم شیراز. (فرهنگ فارسی معین ).- مثل شیرازیها؛ با گفتاری تهی بالان و نازان . (یادداشت مؤلف ).|| قسمی انگور. (یادداشت مؤلف ).
-
واژههای مشابه
-
عرفی شیرازی
لغتنامه دهخدا
عرفی شیرازی . [ ع ُ ی ِ ] (اِخ ) محمدبن بدرالدین ، ملقب به جمال الدین . از شاعران مشهور ایران در قرن دهم هجری است که زندگانیش بیشتر درهندوستان گذشت . ولادتش به سال 963 هَ . ق . در شیراز اتفاق افتاد و در جوانی به هندوستان رفت و به دربار جلال الدین اکب...
-
عارف شیرازی
لغتنامه دهخدا
عارف شیرازی .[ رِ ف ِ ] (اِخ ) میرزا آقا علی اکبر پسر میرزا ابوالحسن شاعر و ادیب کامل بود. مدتی در کربلا اقامت کرد و آنگاه به حیدرآباد و بمبای شتافت و عاقبت به لکهنورفت و با فقر و فاقه میگذراند تا از طرف محمد علی شاه حاکم «اود» برای او راه معاشی معین...
-
کلوعلی شیرازی
لغتنامه دهخدا
کلوعلی شیرازی . [ ک ُ ع َ ] (اِخ ) بنقل از تاریخ شیراز تألیف حاج میرزا حسن شیرازی مشهور به فسائی ، شاعری است از مردم شیراز و بیت زیر از اوست :بر سینه ات ای کاش نهم سینه ٔ خود راتا دل به تو گوید غم دیرینه ٔ خود را. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).رجوع به...
-
کافری شیرازی
لغتنامه دهخدا
کافری شیرازی . [ ف ِ ی ِ ] (اِخ ) اسمش میرزامحمود مؤمنی ، خوش اعتقاد فرزانه نهاد بود در سال 1010 هَ .ق . رحلت نمود. رباعی زیر حاکی از حال اوست :از چهره ٔ عاشقانه ام زر باردوز چشم ترم همیشه آزر بارددر آتش عشق تو چنان سوخته ام کز ابر سرشک من سمندر بار...
-
کوچک شیرازی
لغتنامه دهخدا
کوچک شیرازی . [ چ َ / چ ِ ک ِ ] (اِخ ) رجوع به وصال شیرازی شود.
-
کوکب شیرازی
لغتنامه دهخدا
کوکب شیرازی . [ ک َ ک َ ب ِ ] (اِخ ) محمد صادق بن حاجی آقاسی معاصر مؤلف مجمعالفصحاء و از مردم نجیب و باکمال شیراز بود. به هندوستان سفر کرد و در مدرس درگذشت . حکایتی بر وزن هفت پیکر داشت که در دست نیست . ابیات زیر از اوست :بریخت خون دلم چشم می پرستش ...
-
کوهی شیرازی
لغتنامه دهخدا
کوهی شیرازی . [ ی ِ شی ] (اِخ ) رجوع به باباکوهی شود.
-
نعیمای شیرازی
لغتنامه دهخدا
نعیمای شیرازی . [ ن َ عی ی ِ ] (اِخ ) از شاعران قرن یازدهم هجری قمری شیراز است و خیاط مخصوص امامقلی خان حاکم فارس بوده است . او راست :در محبت سر حرف گله وا نتوان کردصد سخن بر لب و یک حرف ادا نتوان کردگله ٔ هجر ز امروز کنم سر که مباداین حکایت همه در ر...