کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شنبلید پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شنبلید
لغتنامه دهخدا
شنبلید. [ شَم ْ ب َ ] (اِ) شملید. شملیز. بمعنی شنبلیت است که گل راه رو باشدو به عربی حلبه گویند. (برهان ). گلی باشد زردرنگ بشکل و قد مانند بهارنارنج و همچنان شکفته و بویکی تیزدارد و بوییدنش رفع درد سر کند و آن را گل راهرو نیز خوانند از بهر آنکه بیشتر...
-
شنبلید
لغتنامه دهخدا
شنبلید. [ شَم ْ ب َ ] (اِخ ) نام دختر برزین و زن بهرام گور. نام دختر دهقانی زن بهرام گور : مهین دخت را نام ماه آفریدفرانک دگر بد دگر شنبلید.فردوسی .
-
واژههای مشابه
-
گل شنبلید
لغتنامه دهخدا
گل شنبلید. [ گ ُ ل ِ شَم ْ ب َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نوعی گل زرد که مخصوص به شنبلید است : چو خسرو ز بهرام پاسخ شنیدرخش گشت همچون گل شنبلید. فردوسی .ورجوع به شنبلید شود.
-
جستوجو در متن
-
شنبلیله
لغتنامه دهخدا
شنبلیله . [ شَم ْ ب َ لی ل َ / ل ِ ] (اِ) شملیز. شملید. شنبلید. شنبلیت . بمعنی شنبلید است و آن رستنیی باشد که به عربی حلبه و به هندی میتهی و به یونانی فریقه خوانند. (برهان ). شملیز. به تازی حلبه . (از جهانگیری ). سبزیی است خوشبو، تند، خوراکی ، از سبز...
-
شمبلیت
لغتنامه دهخدا
شمبلیت . [ ش َ ب َ ] (اِ) نام گلی است زردرنگ . شنبلید. رجوع به شمبلید شود. || تخم حلبه که به هندی منیهی گویند. (آنندراج ) (غیاث ).
-
جیش
لغتنامه دهخدا
جیش . (ع اِ) نبات شنبلید که حلبه باشد. (منتهی الارب ). گیاهی است دراز که آنرا بفارسی شلمیز گویند. (از اقرب الموارد).
-
فیرة
لغتنامه دهخدا
فیرة. [ رَ ] (ع اِ) خوردنی زچه که از دانه ٔ شنبلید و خرما یا دیگر دانه ها پزند. (منتهی الارب ).
-
شنبلیت
لغتنامه دهخدا
شنبلیت . [ شَم ْ ب َ ] (اِ) شنبلید. شنبلیله . شملید. شملیز. تخمی است که محلل نفخ باشد و گل آن زردرنگ است و شبیه به بهارنارنج و بوی تیزی دارد. بوییدن آن دفع درد سر کند و آن را گل راه رو گویند، چه بیشتر در سر راهها روید. (برهان ). شنبلیله . اسم فارسی ح...
-
نوشکفته
لغتنامه دهخدا
نوشکفته . [ ن َ / نُو ش ِ ک ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) تازه شکفته شده . گل یا غنچه ای که به تازگی باز شده و در کمال طراوت و شادابی است : روی تو چون شنبلید نوشکفته بامدادروی من چون شنبلید پژمریده در چمن . منوچهری .که آن نوشکفته گل نورسیدهمی گشت از باد...
-
شنبلیده
لغتنامه دهخدا
شنبلیده . [ شَم ْ ب َ دَ / دِ ] (اِ) شنبلید. عطر گلها یا گیاههای معطرو خوشبو. (ناظم الاطباء) : شنبلیده و کسن وسبدز در همه ٔ رساتیق نه درهم . (تاریخ قم ص 112). شنبلیده و کسن و سبدز در همه ٔ رستاقها بهر جریبی 9 درهم و دانگی . (تاریخ قم ص 119). رجوع به ...
-
حلبة
لغتنامه دهخدا
حلبة. [ ح ُ ب َ ] (ع اِ) سیاهی صرف و محض . (ناظم الاطباء). || درخت عرفج . || درخت قتاد که مثل سوزن خار دارد. || شنبلید. (منتهی الارب ). شنبلیله .
-
شمبلید
لغتنامه دهخدا
شمبلید. [ ش َ ب َ ] (اِ) شنبلید. || شمبلیله . گیاهی مأکول که تخم آنرا به تازی حلبه گویند و در خورشها و اشکنه ها تازه و خشک آنرا داخل می کنند. (ناظم الاطباء). شمبلیت . (از غیاث ) (از آنندراج ). رجوع به شمبلیله و شمبلیت شود.
-
فرانک
لغتنامه دهخدا
فرانک . [ ف َ ن َ ] (اِخ ) دختر دهقان برزین که زن بهرام گور بود. (ولف ) : مهین دخت را نام ماه آفریدفرانک دگر بد، دگر شنبلید.فردوسی .