کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شقیقه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شقیقه
لغتنامه دهخدا
شقیقه . [ ش َ قی ق َ / ق ِ ] (از ع ، اِ) شقیقة. آن جزء از کنار سر که میان گوش و پیشانی است . (ناظم الاطباء). جبین . (بحر الجواهر). جای نرم که میان گوش و پیشانیست . (آنندراج ) (غیاث ). در تداول عوام فارسی زبانان ، صدغ . گیجگاه . (یادداشت مؤلف ). همه ...
-
واژههای مشابه
-
شقیقة
لغتنامه دهخدا
شقیقة. [ ش َ ق َ ] (اِخ ) نام جده ٔ نعمان بن منذر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).- بنوالشقیقة ؛ اخوان نعمان بن منذر.(ناظم الاطباء).
-
شقیقة
لغتنامه دهخدا
شقیقة. [ ش َ ق َ ] (ع اِ) شقیقه . شکاف میان دو کوه که گیاه رویاند یا زمین نیکو رویاننده ٔ گیاه میان دو پشته ٔ ریگ . (منتهی الارب )(آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). گشاده ٔمیان دو ریگ . ج ، شقایق . (مهذب الاسماء). || شکاف و رخنه . ج ، شَقائ...
-
شقیقة
لغتنامه دهخدا
شقیقة. [ ش ُ ق َ ق َ ] (ع اِ مصغر) مصغر شَقیقة. (ناظم الاطباء). رجوع به شَقیقه شود. || مرغی کوچکتر از شَقیقة. (ناظم الاطباء). مصغر شقیقة که به معنی مرغی است . (منتهی الارب ). رجوع به شقیقة شود.
-
جستوجو در متن
-
شقیقتین
لغتنامه دهخدا
شقیقتین . [ ش َ قی ق َ ت َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ شقیقة. دو شقیقه . (یادداشت مؤلف ). رجوع به شقیقة شود.
-
گیجگاه
لغتنامه دهخدا
گیجگاه . (اِ مرکب ) شقیقه . گودی دو پهلوی پیشانی که به گوش متصل است . و وجه تسمیه آن است که ضربت به شقیقه آدم را گیج میکند. (فرهنگ نظام ). صدغ . لهجه ٔ قزوینی : گیژگاه .
-
ژاهل
لغتنامه دهخدا
ژاهل . [ هَِ ] (اِخ ) ژائیل . یاعیل . نام زوجه ٔ حابرقینی (سِفْرِ داوران 4:17). زنی که میخی در شقیقه ٔ سیسرا که به چادر وی پناهنده شده بود کوفت بدانگونه که از جانب دیگر به زمین نشست و سیسرا را بکشت . نیز رجوع به یاعیل شود.
-
نبضگاه
لغتنامه دهخدا
نبضگاه . [ ن َ ] (اِ مرکب ) جای نبض . مَجَسّة. آنجائی از بدن که جهیدن نبض قابل حس باشد، چون مچ دست یا شقیقه : پس آنگاه زد بوسه بر دست شاه بمالید انگشت بر نبضگاه .نظامی .
-
اهیانه
لغتنامه دهخدا
اهیانه . [ اَهَْ ن َ / ن ِ ] (اِ) مخفف آهیانه است که شقیقه و کاسه ٔ سر و دماغ و حلقوم باشد. (برهان ) (انجمن آراء ناصری )(آنندراج ). بمعنی آهیانه یعنی کاسه ٔ سر است و در فرهنگ جهانگیری به معنی شقیقه است و در بعضی فرهنگها به معنی نای حلقوم مذکور است . ...
-
شقائق
لغتنامه دهخدا
شقائق . [ ش َ ءِ ] (ع اِ) شقایق . ج ِ شَقیقة. (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ِ شقیقة، به معنی میان دوکوه . (آنندراج ). و رجوع به شقیقة شود. || نوعی از لاله ، و این مفرد و جمع یکسان آید. (آنندراج ) (از بحر الجواهر) (از صراح اللغة) ...
-
سرون گاه
لغتنامه دهخدا
سرون گاه . [ س ُ ] (اِ مرکب ) سُروگاه . جای رُستن شاخ حیوان و آن هر دو طرف سر است در عرض . آن را بعربی شقیقه گویند. (غیاث ). موضعی که از آن شاخ روید که عبارت از میان سر باشد. (رشیدی ) (آنندراج ) : همان در سرون گاه ماده دو تیربزد همچنان مرد نخجیرگیر. ...
-
مشققه
لغتنامه دهخدا
مشققه . [ م ُ ش َق ْ ق َ ق َ / ق ِ ] (از ع ، ص ) تأنیث مشقق . چاک زده شده شکافته و دریده . (از یادداشت مؤلف ) : بادا سرت بمطرقه ٔ هجو سوزنی تا جایگاه درد شقیقه مشققه .سوزنی (ازیادداشت مؤلف ).
-
آهیانه
لغتنامه دهخدا
آهیانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) استخوان بالای مغز از کاسه ٔ سر. قحف . || صاحب جهانگیری گوید در بعض فرهنگها به معنی کاسه ٔ سر [ جمجمه ] و شقیقه نیز آمده است . || کام . فک اعلی یعنی آنجای که بحلقوم نزدیک و به عربی حنک باشد. (برهان ). || عظم مصفات : القحف ؛...