کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شغار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شغار
لغتنامه دهخدا
شغار. [ ش َ ] (اِ) نوعی از خارپشت . (ناظم الاطباء). || یک نوع حیوانی گوشتخوار و بدبو از طایفه ٔ سگ که مانند خرگوش در زیر زمین منزل میکند و قسمی ازراسو میباشد. (ناظم الاطباء). و رجوع به راسو شود.
-
شغار
لغتنامه دهخدا
شغار. [ ش َ ] (ع ص ، اِ) چاه بسیارآب (واحد و جمع در آن یکسان است ). || نام دو رگ در پهلوی شتر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). || خالی . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
-
شغار
لغتنامه دهخدا
شغار. [ ش ِ ] (اِ) فریاد و غوغا و هنگامه و شور. || طعنه و سرزنش . (ناظم الاطباء).
-
شغار
لغتنامه دهخدا
شغار. [ ش ِ ] (ع اِمص ) نکاح جاهلیت و آن این بود که مردی زنی را تزویج میکرد بشرط آنکه زنی نیز بدهد، مثلاً یکی مر دیگری را میگفت دختری رابه من تزویج کن تا من خواهرم را با تو تزویج کنم و مهر آنها یکی بجای دیگری بود، و پیغمبر آنرا نهی کرد. (منتهی الارب ...
-
شغار
لغتنامه دهخدا
شغار. [ ش ِ ] (ع مص ) عقد شغار بستن مردی با زنی . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). مصدر باب مفاعلة. (منتهی الارب ). || ستم کردن دو کس مر دیگری را. (ناظم الاطباء).
-
شغار
لغتنامه دهخدا
شغار. [ ش ِ / ش ُ ] (اِ) اشغار. سوخته ٔ گیاهی که آنرا اجوه گویند و برای شستن لباس و ساختن صابون و سفید شدن کشمش بکار برند (در خراسان بخصوص در گناباد)، و ناصرخسرو آنرا شخار آورده : ناصبی شوم را به مغز سر اندرحکمت حجت بخار و دود شخار است . (از یادداشت ...
-
واژههای همآوا
-
شقار
لغتنامه دهخدا
شقار. [ ش َ ] (اِخ ) جزیره ای است میان اوال و قطر و در آن ده های بسیاری است . مردم آن از قبیله ٔ بنوعامربن حارث بن انمار... هستند. (از معجم البلدان ج 4).
-
شقار
لغتنامه دهخدا
شقار. [ ش ُق ْ قا ] (ع اِ) یک قسم ماهی که کوهان دراز دارد. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || ج ِ شَقِر. (ناظم الاطباء). رجوع به شقر شود. || لاله یا گیاهی دیگر است . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ). شقائق النعمان . (...
-
جستوجو در متن
-
شغتا
لغتنامه دهخدا
شغتا. [ ش َ ] (اِ) شغاه و ترکش و تیردان و جعبه . (ناظم الاطباء). و ظاهراً مصحف شغار و شغاه است . و رجوع به شغاه و شغار شود.
-
شفاره
لغتنامه دهخدا
شفاره . [ ش ِ رَ / رِ ] (اِ) راسو و شغار. (ناظم الاطباء). رجوع به شغار شود.
-
شفور
لغتنامه دهخدا
شفور. [ ش ُ ] (ص ) شفود و نامشروع . (ناظم الاطباء). و رجوع به شفود شود. || (اِ) راسو و شغار. (از ناظم الاطباء). و رجوع به شفاره و شغار شود.
-
فشاغ
لغتنامه دهخدا
فشاغ . [ ف ِ ] (ع مص ) به همدیگر عقد شغار بستن . (منتهی الارب ). شغار. (اقرب الموارد). || کاهلی کردن . (منتهی الارب ). کسل . (از اقرب الموارد).
-
مشاغرة
لغتنامه دهخدا
مشاغرة. [ م ُ غ َ رَ ] (ع مص ) همدیگر عقد شغار بستن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). با همدیگر عقد شغار بستن چنانکه در جاهلیت معمول تازیان بود. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || ستم کردن دو کس مردی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از ا...