کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شرلی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شرلی
لغتنامه دهخدا
شرلی . [ ش ِ ] (اِخ ) رابرت . (متولد 1581 متوفای 1628 م .) وی همراه برادرش آنتونی به ایران آمد و در جنگ علیه ترکان لیاقت بخرج داد. او با دختری ایرانی (چرکسی ) ازدواج کرد واز طرف شاه عباس برای اتحاد اروپا علیه ترکان به سفارت فرستاده شد. زیگموند دوم پا...
-
شرلی
لغتنامه دهخدا
شرلی . [ ش ِ ] (اِخ ) یا سر آنتونی شرلی . برادر سرتامس شرلی دوم و پسر سرتامس شرلی اول ، (متولد 1565 م . ؟ -متوفای 1635 م .). در هلند به خدمت مشغول شد (1576) و سپس در نورماندی خدمت کرد (1591 م .) و فرماندهی سپاهیانی که با کریبان در اسپانیا می جنگیدند ...
-
شرلی
لغتنامه دهخدا
شرلی . [ ش ِ ] (اِخ ) یا سرتامس شرلی . نبیره ٔ رالف شرلی . (متولد 1542 م . - متوفای 1612 م .) کلانتر سری و سسکس (1578 م .) و خزانه دار قشون انگلیس در هلند. سه فرزند او ماجراجو و جهانگیر بودند. بنام سرتامس شرلی ، سرآنتونی ، و روبرت . (فرهنگ فارسی معین...
-
شرلی
لغتنامه دهخدا
شرلی . [ ش ِ ] (اِخ ) یا سرتامس شرلی . پسر سرتامس شرلی ، (متولد 1564 م . متوفای 1630 م .) در هلند و ایرلندبه خدمت مشغول شد. سفری به لونت کرد (1598 - 1603 م .) توسط ترکان اسیر شد (1603 م .) و دو سال محبوس ماند. (فرهنگ فارسی معین ).
-
شرلی
لغتنامه دهخدا
شرلی . [ ش ِ] (اِخ ) نام خانواده ای انگلیسی در ویستون ، سسکس . مؤسس این خانواده رالف شرلی که کلانتر سری و سسکس بود. (فرهنگ فارسی معین ).
-
جستوجو در متن
-
عباس اول
لغتنامه دهخدا
عباس اول . [ ع َب ْ با س ِ اَوْ وَ ] (اِخ ) (شاه ...) معروف به شاه عباس کبیر،فرزند سلطان محمد صفوی معروف به خدابنده فرزند بزرگ شاه طهماسب اول و نواده ٔ شاه اسماعیل اول ، سرسلسله ٔخاندان صفوی است . مادر وی خیر النساء بیگم دختر میرعبداﷲخان والی مازندرا...
-
کاپیتولاسیون
لغتنامه دهخدا
کاپیتولاسیون . [ ت ُ ی ُ ] (فرانسوی ، اِ) کاپیتلاسیون . حقی که به اتباع خارجیان در مملکتی دهند مبنی بر اینکه در محاکم خود آن مملکت محاکمه نشوند، بلکه در محاکم مربوط به دولت خود محاکمه گردند. در رساله ٔ «حقوق بین الملل خصوصی » چ 1 صفحه ٔ 35 آمده : در ...