کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شتالنگ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شتالنگ
لغتنامه دهخدا
شتالنگ . [ ش ِ ل َ ] (اِ) اشتالنگ . قاب . غاب . کعب . پجول . بژول . پژول . استخوان بجول پا را گویند و آن استخوانی باشد که در میان بندگاه پا و ساق واقع است و به عربی کعب خوانند. (برهان ). استخوانی را گویند که در میان پا و ساق واقع است و آن را بجول نیز...
-
جستوجو در متن
-
شزن
لغتنامه دهخدا
شزن . [ ش َ / ش ُ زُ ] (ع اِ) شتالنگ که بدان بازی کنند. کعب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). پژول . بژول . بجول . قاب . شتالنگ که بدان قماربازی کنند. (یادداشت مؤلف ). رجوع به شتالنگ و مترادفات دیگر شود.
-
اشتق
لغتنامه دهخدا
اشتق . [ اُ ت ُ ] (ترکی ، اِ) شتالنگ . (شرفنامه ٔ منیری ).
-
اشتالنگ
لغتنامه دهخدا
اشتالنگ . [ اِ ل َ ] (اِ) بمعنی شتالنگ است و آن استخوانی باشد که در میان بندپا و ساق پا واقع است و آنرا بجول گویند و بعربی کعب خوانند. (برهان ) (هفت قلزم ) (انجمن آرای ناصری ). بجول . بجل . بژول . وژول . کعب . عظم کعب . شتالنگ . آشتالنگ . غاب . قاب ....
-
آشتالنگ
لغتنامه دهخدا
آشتالنگ . [ ل َ ] (اِ) اَشتالنگ . شتالنگ . کعب : صفات ... آن کودک چه گویم خود که آن کودک همه ...است و... و... ز سر تا آشتالنگش .سوزنی .
-
مکعب
لغتنامه دهخدا
مکعب . [ م ِ ع َ ] (اِ) نوعی کفش که به شتالنگ پا نرسد و آن غیر عربی است . (از اقرب الموارد).
-
صمع
لغتنامه دهخدا
صمع. [ ص ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ صُمعان و صَمعاء. || و کلاب صمع الکعوب ؛ یعنی سگان خرد شتالنگ . (منتهی الارب ).
-
موقذ
لغتنامه دهخدا
موقذ. [ م َ ق ِ ] (ع اِ) طرف اندام همچون شتالنگ و زانو و آرنج و دوش .ج ، مواقذ. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
-
تپق
لغتنامه دهخدا
تپق . [ ت ُ پ ُ ] (ترکی ، اِ) استخوان شتالنگ . (فرهنگ نظام ). لفظ مذکور با مصدر زدن (تبق زدن ) استعمال میشود. (فرهنگ نظام ). رجوع به تبق زدن شود.
-
مواقذ
لغتنامه دهخدا
مواقذ. [ م َ ق ِ ] (ع اِ) ج ِ موقذ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ موقذ به معنی طرف اندام همچو شتالنگ و زانو و آرنج و دوش . (آنندراج ). و رجوع به موقذ شود.
-
منجم
لغتنامه دهخدا
منجم . [ م َ ج ِ / م ِ ج َ ] (ع اِ) استخوان برآمده ٔ کرانه ٔ قدم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). هر یک از دو استخوان بیرون خاسته از درون شتالنگ . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به منجمان شود.
-
ابوعلی
لغتنامه دهخدا
ابوعلی . [ اَ ع َ ] (اِخ ) الیاس . نام این شاعر با شعری لایقرء در لغت نامه ٔ اسدی ذیل کلمه پژول بمعنی شتالنگ آمده است و بیت این است :نه اقعس سرون و نه نقرس دو پای نه اکفس پژول و نه شم زاستر.
-
اکعب
لغتنامه دهخدا
اکعب . [ اَ ع ُ ] (ع اِ) ج ِ کَعب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ِ کعب ، به معنی هر بند استخوان و شتالنگ و استخوان بلند پشت پای که بستنگاه شراک باشد. (آنندراج ). و رجوع به کعب شود.
-
پجول
لغتنامه دهخدا
پجول . [ پ ُ ] (اِ) بجول . پژول .بژول . شتالنگ . اشتالنگ . کعب . قاب . غاب : نه اقعس سرون و نه نقرس دو پانه اکفس پجول و نه شم ز استر. ابوعلی الیاس (از فرهنگ اسدی ).