کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سرش پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سرش
لغتنامه دهخدا
سرش . [ س ِ رَ ] (اِمرکب ) مخفف سه رش است و آن مقنعه و روپاکی باشد سه گز، چه رش بمعنی گز هم آمده است . (برهان ) (آنندراج ).
-
سرش
لغتنامه دهخدا
سرش . [ س ِ رِ ] (اِ) مخفف سریش و آن آردی است که کفشگران و صحافان و امثال ایشان کار فرمایند. (برهان ) (آنندراج ). رجوع به سریش شود.
-
سرش
لغتنامه دهخدا
سرش . [ س ِ رِ ] (هزوارش ، ص ) به لغت زند وپازند بمعنی بد و زبون است که در مقابل نیک و نیکو باشد. (برهان ) (آنندراج ). رجوع به سلش و سلیش شود.
-
جستوجو در متن
-
سفلی
لغتنامه دهخدا
سفلی . [ س ُ ] (اِ) دیگ آهنی را گویند که سرش گشاده بود. (برهان ). دیگ آهنی را گویند که سرش گشاده بود و اهل هندکراهی خوانند. (آنندراج ) (شرفنامه ).
-
مقوق
لغتنامه دهخدا
مقوق . [ م ُ ق َوْ وَ ] (ع ص ) آن که صلعه و جای موی سرش بزرگ و بسیار باشد. (منتهی الارب ). کسی که جای بیمویی سرش بزرگ باشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
کله کدو
لغتنامه دهخدا
کله کدو. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ک َ ] (ص مرکب ) در تداول عامه ، آنکه موی سر او بشده باشد. داس . دغ سر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). کله طاس . کچل . کسی که سرش مو نداشته باشد، اعم از آنکه سرش ریخته یا سرش را تراشیده باشند. بیشتر به کسی که سرش را تراشیده ا...
-
گیچال
لغتنامه دهخدا
گیچال . (ص ) کسی که موی سرش شانه نشده و ژولیده است . (فرهنگ نظام ).
-
رغوه
لغتنامه دهخدا
رغوه . [ رَغ ْ وِ ] (اِ) گنجشگی که سرش سرخ باشد. (ناظم الاطباء).
-
موحنایی
لغتنامه دهخدا
موحنایی . [ ح َ ] (ص مرکب )آن که موی سرش به رنگ حنا باشد. (یادداشت مؤلف ).
-
دغسر
لغتنامه دهخدا
دغسر. [دَ س َ ] (ص مرکب ) (از: دغ + سر) که سری دغ دارد. که بر سر موی ندارد. کسی را گویند که سرش کچل و بی موی باشد. (برهان ). لغسر. و رجوع به لغسر شود. || آنکه پیش سرش تا فرق موی نداشته باشد. اجله . (زمخشری ). أصلع. (تاج المصادر بیهقی ) (مهذب الاسماء...
-
راعس
لغتنامه دهخدا
راعس . [ ع ِ ] (ع ص ) مرتعش و افشان . (از تاج العروس ). || مردی که هنگام خواب سرش را تکان دهد. (از تاج العروس ). || بعیر راعس ؛ شتری که هنگام راه رفتن سرش را تکان دهد. (ازتاج العروس ).
-
مکتهلة
لغتنامه دهخدا
مکتهلة.[ م ُ ت َ هَِ ل َ ] (ع ص ) نعجة مکتهلة؛ بز که پشم سرش سیاه سپیدی آمیز باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). بزی که پشم سرش سیاه سپیدی آمیخته باشد. (ناظم الاطباء).
-
کله طاس
لغتنامه دهخدا
کله طاس . [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ] (ص مرکب ) آنکه سرش بی مو باشد. (فرهنگ فارسی معین ).
-
گوهرافشانی
لغتنامه دهخدا
گوهرافشانی . [ گ َ / گُو هََ اَ ] (حامص مرکب ) عمل گوهرافشان : خواندشهزاده را به مهمانی بر سرش کرد گوهرافشانی .نظامی .