کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سراچه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سراچه
لغتنامه دهخدا
سراچه . [ س َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) از: سرا(سرای ) + چه ، پسوند تصغیر. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). سرای کوچک . (آنندراج ) (برهان ). سرای خرد. (شرفنامه ٔ منیری ). خانه ٔ کوچک . (صحاح الفرس ) : در جامه ٔ کبود فلک بین و پس بدان کاین چرخ جز سراچه ٔ مات...
-
واژههای مشابه
-
سراچه ٔ آدرنگ
لغتنامه دهخدا
سراچه ٔ آدرنگ . [ س َ چ َ / چ ِ ی ِ دَ رَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) به معنی سرای سپنج که کنایه از دنیا باشد. (برهان ) (آنندراج ). سرای خاک و سرای ششدر از مترادفات آن است . (آنندراج ).
-
سراچه ٔ ضرب
لغتنامه دهخدا
سراچه ٔ ضرب . [ س َ چ َ / چ ِ ی ِ ض َ ] (ترکیب اضافی ، اِمرکب ) دارالضرب را گویند که ضرابخانه باشد. (برهان ). جایی که طلا و نقره را مسکوک گردانند. (آنندراج ).
-
سراچه ٔ گل
لغتنامه دهخدا
سراچه ٔ گل . [ س َ چ َ / چ ِ ی ِ گ ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از عرش باشد که فلک اعظم است . (آنندراج ) (برهان ). عرش . (رشیدی ). || کنایه از دنیا. (برهان ) (آنندراج ).
-
سنگ سراچه
لغتنامه دهخدا
سنگ سراچه . [ س َ گ ِس َ چ َ / چ ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) سنگ خانه چرا که سراچه تصغیر سرا باشد. (آنندراج ) (غیاث ) : سنگ سراچه ٔ دل را به آب دیده می سفتم . (گلستان ).
-
جستوجو در متن
-
هفت پیکر
لغتنامه دهخدا
هفت پیکر. [هََ پ َ / پ ِ ک َ ] (اِ مرکب ) کنایت از هفت آسمان . (برهان ). || هفت کوکب سیار. (برهان ). || جایی که در آن هفت گونه نقش باشد : آن سراچه که هفت پیکر بودبلکه ارتنگ هفت کشوربود.نظامی .
-
پاچه پز
لغتنامه دهخدا
پاچه پز. [ چ َ / چ ِ پ َ ] (نف مرکب ) آنکه پاچه ٔ گوسفند پزد فروختن را : نگار پاچه پز من که دل سراچه ٔ اوست ...میرزا اشتها.
-
دویرة
لغتنامه دهخدا
دویرة. [ دُ وَ رَ ] (ع اِ مصغر) مصغر دارة؛ یعنی خانه ٔ کوچک . (ناظم الاطباء). مصغر دار، سراچه . || هاله ٔ کوچک گرد ماه . (ناظم الاطباء).
-
نقیا
لغتنامه دهخدا
نقیا. [ ن َ ] (اِخ )اصفهانی ، مشهور به دنگی .از شاعران و لطیفه گویان قرن یازدهم است . او راست :نگاری را که دل درپرده ٔ جان داشت مستورش چه سان نزدیک غیری می توانم دید از دورش .نگار کله پز من که دل سراچه ٔ اوست تمام لذت عالم میان پاچه ٔ اوست .(از تذکره...
-
معقاب
لغتنامه دهخدا
معقاب . [ م ِ ] (ع ص )آن زن که یکبار پسر زاید و یکبار دختر. (مهذب الاسماء). زن که بعد از هر دختر پسر زادن عادت او باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || (اِ) سراچه ای که در وی مویز و طعام و جز آن نهند. (منتهی الارب ) (آن...
-
حیاط
لغتنامه دهخدا
حیاط. [ ح َ ] (از ع ، اِ) محوطه و هر جای دیواربست و سرای و خانه و صحن خانه . (ناظم الاطباء). صحن و گشادگی خانه . در تداول فارسی ، فضائی وسیع و بی سقف که اطاقها بر طرفی یا چند طرف آن بنا شده است .- حیاط آشپزخانه .- حیاط اندرونی .- حیاط بیرونی .- حی...
-
سرایچه
لغتنامه دهخدا
سرایچه . [ س َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) سَراچه . خیمه ٔ کلان . || سرای کوچک . (آنندراج ) : بخط خویش سرایی بدین نیکویی و چندین سرایچه ها و میدانها... (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 144). امیر برخاست و به سرایچه ٔ خاص رفت . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 511). آنگاه این سر...
-
سهوة
لغتنامه دهخدا
سهوة. [ س َ هَْ وَ ] (ع ص ، اِ) شتر ماده ٔ رام نرم رفتار. || کمان نرم . || سنگ بزرگ . || پیش دالان . || گنجینه . || خانه ٔ خرد میان خانه ٔ کلان ، یا طاق مانندی است که در آن چیزها گذارند یا سراچه ای است که بگنجینه ٔ کوچک ماند یا سه چهار چوب که بالای ی...