کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سخاوی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سخاوی
لغتنامه دهخدا
سخاوی . [ س َ ] (ع اِ) ج ِ سخواء و سخاویه ، بمعنی زمین نرم فراخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
-
سخاوی
لغتنامه دهخدا
سخاوی . [ س َ وی ی ] (اِخ ) عبدالقادربن علی السخاوی الشافعی . او راست : الرسالة العثمانیة (او) السخاویة. (معجم المطبوعات ).
-
سخاوی
لغتنامه دهخدا
سخاوی . [ س َ وی ی ] (اِخ ) علی بن محمدبن عبدالصمدبن عبدالاحدبن عبدالغالب همدانی ملقب به علم الدین سخاوی مصری نحوی مقری . در قاهره شاگرد ابومحمد قاسم شاطبی مقری بود و علم قراآت و نحو ولغت را نزد او آموخت ، از ابوالجود غیاث بن فارس بن مکی مقری ادب فرا...
-
سخاوی
لغتنامه دهخدا
سخاوی . [ س َ وی ی ] (اِخ ) محمدبن احمدبن ابی العبد القصبی السخاوی المالکی . او راست : تخمیس طی البردة و تلخیص نشر الوردة. (معجم المطبوعات ).
-
سخاوی
لغتنامه دهخدا
سخاوی . [ س َ وی ی ] (اِخ ) محمدبن عبدالرحمن بن محمد، شمس الدین سخاوی (831 - 902 هَ . ق .). مورخ و عالم به حدیث و تفسیر و ادب ، و از سخا (از قراء) مصر است و در قاهره متولد شد و بمکه در گذشت . در شهرها مدتی دراز بسیاحت پرداخت و در حدود دویست کتاب تصنی...
-
واژههای مشابه
-
علی سخاوی
لغتنامه دهخدا
علی سخاوی . [ ع َ ی ِ س َ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بن ابراهیم بن جباره ٔ کندی محلی سخاوی مالکی . ملقب به شرف الدین و مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن جبارة. رجوع به علی (ابن جبارة...) شود.
-
علی سخاوی
لغتنامه دهخدا
علی سخاوی . [ ع َ ی ِ س َ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالصمدبن عبدالاحدبن عبدالغالب همدانی مصری . ملقب به علم الدین و مکنی به ابوالحسن . رجوع به علم الدین سخاوی شود.
-
علی سخاوی
لغتنامه دهخدا
علی سخاوی . [ع َ ی ِ س َ ] (اِخ ) ابن محمد سخاوی . مکنی به ابوالحسن . وی منسوب به «سخا» است و آن قریه ای است در مصر. اوابتدا بر مذهب مالکی بود سپس به مذهب شافعی گروید ودر مسجدی در «قرافة» ساکن شد. و هنگامی که ابوالقاسم شاطبی به آن دیار آمد وی نزد او ...
-
عمادالدین سخاوی
لغتنامه دهخدا
عمادالدین سخاوی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ س َ ] (اِخ ) حسین بن حسون مصری سخاوی ، مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب به عمادالدین و مشهوربه سخاوی و قوی . وی ادیب و شاعر و نحوی بود و به سال 583 هَ . ق . در مصر درگذشت . این دو بیت از اوست :ما سمعنا من الفضائل طرافی قدیم...
-
قاضی سخاوی
لغتنامه دهخدا
قاضی سخاوی . [ س َ ] (اِخ ) علی بن اسماعیل بن شرف الدین ابراهیم بن حیاره ٔ یمنی مالکی ، مکنی به ابوالحسن و ملقب به شرف الدین . ادیب نحوی ،شاعر مشهور الاصاله و معروف العداله است . وی از سلفی و نظائر او روایت کند. دیوانی داشته و کتاب نظم الدر فی نقد ال...
-
حافظ سخاوی
لغتنامه دهخدا
حافظسخاوی . [ ف ِ س َ ] (اِخ ) رجوع به سخاوی شود.
-
علم الدین سخاوی
لغتنامه دهخدا
علم الدین سخاوی . [ ع َ ل َ مُدْ دی ن ِ س َ وی ی ] (اِخ ) علی بن محمدبن عبدالصمدبن عبدالاحدبن عبدالغالب همدانی مصری سخاوی ، ملقب به علم الدین و مکنی به ابوالحسن . وی در علم ادب و نحو و قرائت و فقه و لغت و اصول و تفسیر متبحر بود، بخصوص در علم قرائت دس...
-
جستوجو در متن
-
عمادالدین
لغتنامه دهخدا
عمادالدین . [ ع ِ دُدْ دی ] (اِخ ) حسین بن حسون مصری سخاوی ، مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب به عمادالدین و مشهور به قوی و سخاوی . رجوع به عمادالدین سخاوی شود.