کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ستم کردن بر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
ستم بردن
لغتنامه دهخدا
ستم بردن . [ س ِ ت َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) ستم کشیدن . انظلام : خار است و گل در بوستان هرچ او کند نیکوست آن سهلست پیش دوستان از دوستان بردن ستم . سعدی (طیبات ).اگر بینوایی برم ور ستم گرم عاقبت خیر باشد چه غم .سعدی (بوستان ).
-
ستم کشیدن
لغتنامه دهخدا
ستم کشیدن . [ س ِ ت َ ک َ / ک ِ دَ ](مص مرکب ) ستم بردن . جور کشیدن . انظلام : اگر از قیاس جان را جگر آهنین نبودی نتواندی کشیدن به ستم دل چو سنگش . خاقانی .چه ستم کو نکشد از شب دیجور فراق تا بدین روز که شبهای قمر باز آمد.سعدی (خواتیم ).
-
ستم آباد
لغتنامه دهخدا
ستم آباد. [ س ِ ت َ ] (اِ مرکب ) کنایه از جایی است که در او ظلم و تعدی بسیار واقع شود. || کنایه از دنیاست . (برهان ) (آنندراج ).
-
ستم آمیز
لغتنامه دهخدا
ستم آمیز. [ س ِ ت َ ] (نف مرکب ) ظالم و بی رحم . (ناظم الاطباء).
-
ستم اندیش
لغتنامه دهخدا
ستم اندیش . [ س ِ ت َ اَ ] (نف مرکب ) ظالم . (آنندراج ). مردم آزار و جفاکار. (ناظم الاطباء) : چو سیر کوفته دارد سر ستم پیشه خبر دهد ستم اندیش را ز نرخ پیاز.سوزنی .
-
ستم پرور
لغتنامه دهخدا
ستم پرور. [ س ِ ت َ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) کنایه از ظالم و ظلم کننده و ظلم روا دارنده . (برهان ) (انجمن آرا) (مجموعه ٔ مترادفات ص 241).
-
ستم پروری
لغتنامه دهخدا
ستم پروری . [ س ِ ت َ پ َرْ وَ ](حامص مرکب ) عمل ستم پرور. رجوع به ماده ٔ قبل شود.
-
ستم خانه
لغتنامه دهخدا
ستم خانه . [ س ِ ت َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) کنایه از دنیا. (آنندراج ). ستم آباد. (مجموعه ٔ مترادفات ص 165).
-
ستم دیده
لغتنامه دهخدا
ستم دیده . [ س ِ ت َ دی دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مظلوم . (آنندراج ) (شرفنامه ). ملهوف . (منتهی الارب ) : که با خاک چون جفت گردد تنم نگیرد ستمدیده ای دامنم . فردوسی .ستمدیده را اوست فریاد رس میازید با نازش او بکس . فردوسی .تو گفتی که من دادگر داورم بسخت...
-
ستم ران
لغتنامه دهخدا
ستم ران . [ س ِ ت َ ] (نف مرکب ) ستم کننده : شاه جهان مهدی ظفر یعنی شبان دادگرایام دجال دگر گرگ ستم ران پرورد.خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص 468).
-
ستم زدای
لغتنامه دهخدا
ستم زدای . [ س ِ ت َ زَ / زِ ] (نف مرکب ) نابودکننده ٔ ستم . برنده ٔ ستم . زداینده ٔ ظلم : بزدای زنگ خون ستمکاره را ز تیغخود تیغ توست صیقل زنگ ستم زدای .سوزنی .
-
ستم زدگی
لغتنامه دهخدا
ستم زدگی . [ س ِ ت َ زَ دَ /دِ ] (حامص مرکب ) ستمدیدگی . رجوع به ستم زده شود.
-
ستم زده
لغتنامه دهخدا
ستم زده . [ س ِ ت َ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) ستمدیده . (آنندراج ).
-
ستم شکن
لغتنامه دهخدا
ستم شکن . [ س ِ ت َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) کنایه از عادل . (آنندراج ). کسی که دفع ظلم کند : زهی ستم شکنی کز حلاوت عدلت دهان راحت کون و مکان شود شیرین .عرفی (از آنندراج ).
-
ستم ظریف
لغتنامه دهخدا
ستم ظریف . [ س ِ ت َ ظَ ] (ص مرکب ) کسی که در پرده ٔ ظرافت ستم کند و این فعل را ظریفی گویند.(آنندراج ). کسی که ستم او ظریفانه بود : حسن است ستم ظریف یاری عشق است دلی نکرده کاری .درویش واله هروی (از آنندراج ).