کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
زَقوم پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
زقوم
لغتنامه دهخدا
زقوم . [ زَق ْ قو ] (ع اِ) مسکه یا خرما به لغت افریقیة و هر طعامی که در وی مسکه و خرما باشد. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نام طعامی است عرب را که در آن خرما و مسکه بهم آمیخته باشند... (غیاث اللغات ) (آنندراج ). || درختی است در ...
-
واژههای همآوا
-
زغوم
لغتنامه دهخدا
زغوم . [ زَ ] (ع ص ) فرومانده در سخن . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). رجوع به زغموم شود.
-
زقوم
لغتنامه دهخدا
زقوم . [ زَق ْ قو ] (ع اِ) مسکه یا خرما به لغت افریقیة و هر طعامی که در وی مسکه و خرما باشد. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نام طعامی است عرب را که در آن خرما و مسکه بهم آمیخته باشند... (غیاث اللغات ) (آنندراج ). || درختی است در ...
-
جستوجو در متن
-
ضاب
لغتنامه دهخدا
ضاب . (ع اِ) درختی تلخ مثل حنظل و زقّوم . (آنندراج ) (غیاث اللغات ).
-
زفونیا
لغتنامه دهخدا
زفونیا. [ زَ ] (اِ) نام درختی است خاردار وآن نوعی از زقوم است . (برهان ) (آنندراج ). درخت زقوم و اکثر به قاف گفته اند. (فرهنگ رشیدی ) : دایه بود نگهبان جایی که شیرخواره آب شکر شمارد شیر زفونیا را.خسرو (از فرهنگ رشیدی ).
-
ضروع الکلب
لغتنامه دهخدا
ضروع الکلب . [ ض ُ عُل ْ ک َ ] (ع اِ مرکب ) درخت زقوم را نامند و بعضی گفته اند اسم ثمر آن است . (فهرست مخزن الادویه ). بار درخت زقوم است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).
-
ضروع الکلبة
لغتنامه دهخدا
ضروع الکلبة. [ ض ُ عُل ْ ک َ ب َ ] (ع اِ مرکب ) ضروع الکلب . زقوم . اسم یمنی است و نام درختی است که در کوهستان مکه بود و آن زقوم است و درخت او بشکل صبر بود اما وی مجموع سفید بود (کذا). (اختیارات بدیعی ).
-
زاخل
لغتنامه دهخدا
زاخل . [ خ ِ ] (اِ) درخت زقوم . (برهان قاطع) (آنندراج ) (جهانگیری ) (انجمن آرای ناصری ) (غیاث اللغات ).
-
ضرع الکلبة
لغتنامه دهخدا
ضرع الکلبة. [ ض َ عُل ْ ک َ ب َ ] (ع اِ مرکب ) سنجد. رجوع به سنجدشود. || زقوم . رجوع به ضروع الکلبة شود.
-
ازقام
لغتنامه دهخدا
ازقام . [ اِ ] (ع مص ) فروخوراندن چیزی بگلو. (تاج المصادر بیهقی ). فروخورانیدن کسی را زقوم یا عام است . (منتهی الارب ).
-
ملعونة
لغتنامه دهخدا
ملعونة. [ م َ ن َ ] (ع ص ) مؤنث ملعون . (ناظم الاطباء). رجوع به ملعون و ماده ٔ بعد شود.- الشجرةالملعونة ؛ درخت زقوم که درختی است در دوزخ . والشجرة الملعونه (فی القرآن )، بنی امیه . (ناظم الاطباء). الشجرة الملعونة در قول قرآن ، گویند درخت زقوم است که...
-
زقم
لغتنامه دهخدا
زقم . [ زَ ] (ع مص ) خوردن و فروبردن به گلو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || طعام زقوم خوردن (والفعل من نصر). (ناظم الاطباء). رجوع به تزغیم شود.
-
دستاسین
لغتنامه دهخدا
دستاسین . [ دَ] (ص نسبی ) (از : دست + اس + ین ) منسوب به دستاس . آنچه با دست آس کنند و خرد و ریز نمایند مانند آرد.- نان دستاسین ؛ نان که آرد آن با آسیای دستی تهیه شود : در غریبی نان دستاسین و دوغ به که در دوزخ زقوم و خون و ریم .ناصرخسرو.