کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
روسری پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
روسری
لغتنامه دهخدا
روسری . [ س َ ] (اِ مرکب ) پارچه ای که زنان بر سر می افکنند و معمولا در زیر چانه گره می زنند. چارقد. در گناباد خراسان بمعنی چادرچه و چادرنماز مستعمل است .
-
جستوجو در متن
-
چادرچه
لغتنامه دهخدا
چادرچه . [ دَ / دُ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) در گناباد خراسان ، چادرنماز. روسری .
-
باشلیق
لغتنامه دهخدا
باشلیق . (ترکی ، اِ) باشلق . کلاهی که بر جامه ای دوخته شده باشد. (یادداشت مؤلف ). روسری . پارچه ای همچون کلاه که بر سراندازند.
-
ورپوشنه
لغتنامه دهخدا
ورپوشنه . [ وَ ن َ / ن ِ ] (اِ) ورپوشه . سرپوش باشد چون چادر و غیره . (یادداشت مؤلف ). روسری زنان . (فرهنگ فارسی معین ). چادر. روپاک . (برهان ). چادر و روپاک و مقنعه ٔزن . (منتهی الارب ). مقنعه ٔ زن . (برهان ) (آنندراج ).
-
باشمه
لغتنامه دهخدا
باشمه . [ م َ / م ِ ] (اِ) صورتی از باشامه بمعنی سرانداز زنان . (مهذب الاسماء ذیل لغت خِمار). معجر زنان . روپاک . روسری . رجوع به خمار و نیز رجوع به باشامه شود.
-
چارقد
لغتنامه دهخدا
چارقد. [ ق َ ] (اِ مرکب ) جامه ای که زنان زیر چادر بر سر افکنند. پارچه ای سه گوشه یا چهارگوشه که زنان بر سر بندند. روسری . روپاک . معجر. مقنعه . خمار. نصیف . شالی که آن را دور سر پیچند و سر و گردن را بدان پوشند و ظاهراً مخفف «چادرقد» باشد. و رجوع بچا...
-
مقناع
لغتنامه دهخدا
مقناع . [ م ِ ] (ع اِ) سرانداز. روسری زنانه . (ازفهرست ولف ). مقنع. مقنعه : هم از شعر پیراهنی لاجوردیکی سرخ شلوار و مقناع زرد. فردوسی .وز آن خلعتی کامد او را ز شاه ز مقناع و آن دوکدان سیاه .فردوسی .
-
باشلق
لغتنامه دهخدا
باشلق .[ ل ِ ] (ترکی ، اِ) کلمه ٔ ترکی است [ از باش بمعنی سر و لیق حرف نسبت ]، کلاه پیوسته به شنل . (یادداشت مؤلف ). برنس . کلاهی که بر یقه ٔ جامه ای دوخته شده باشد. || کَلَّگی . (یادداشت مؤلف ) (دزی ج 1 ص 49). || روسری .
-
چهارقد
لغتنامه دهخدا
چهارقد. [ چ َ / چ ِ ق َ ] (ص مرکب ) (مرکب از چهار (عدد) + قد، درازی و طول چیزی ) به معنی چهارلا، خاصه در پارچه . || راست و به اندام . || (اِ مرکب ) اصطلاحاً سرپوش و سرانداز زنان .پارچه ٔ چهارگوش که زنان دوتو و بر سر کنند. آنچه زنان بر سر بندند. روسری...
-
دارمی
لغتنامه دهخدا
دارمی . [ رِ ] (اِخ ) ربیعةبن عامر معروف به مسکین دارمی از بزرگترین شعرای عهد اموی و از یاران معاویةبن ابی سفیان بود. با فرزدق شاعر نامدار مباحثاتی داشت . ابن خلکان از او داستان کند که : وقتی تاجری مقداری کثیر روسری (معجر) زنانه ٔ سیاه به مدینه آورد ...
-
نصیف
لغتنامه دهخدا
نصیف . [ ن َ] (ع اِ) نیمه ٔ چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). نیمه . (مهذب الاسماء). نصف . یکی از دو شقه ٔ چیزی . (از متن اللغة). نیمه ٔ هر چیز. (غیاث اللغات ). دو یک . نیم . نصف . (یادداشت مؤلف ). || معج...
-
مقنع
لغتنامه دهخدا
مقنع. [ م ِ ن َ ] (ع اِ) بر سرافکندنی زنان . مقنعة. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آنچه زنان سر خود را بدان بپوشانند. (از اقرب الموارد). ج ، مقانع. (ناظم الاطباء). چارقد. لچک . روسری . سرپوش . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : بهرام نیم که طیر...
-
معجر
لغتنامه دهخدا
معجر. [ م ِ ج َ ] (ع اِ) بر سر افکندنی زنان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مقنعه . (غیاث ). مقنع و روپوش زنان و با لفظ بستن و در سر کشیدن و بر سر گرفتن به یک معنی مستعمل . (آنندراج ). جامه ای که زنان بر سر می پوشند تاحفظ کند گیسوان آنها را و باش...
-
مقنعه
لغتنامه دهخدا
مقنعه . [ م ِ ن َ ع َ / ع ِ ] (از ع ، اِ) به معنی دامنی است . (جهانگیری ). || چادر باریک که یک عرض باشد. (غیاث ). باشامه . واشامه . دامک . ربوسه . ربوشه . سراویزه . گواشمه . ورپوشه . ورپوشنه . چادر باریک یک عرض که زنان بر سر اندازند. (ناظم الاطباء). ...