کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
رودک پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
رودک
لغتنامه دهخدا
رودک . [ دَ ] (اِ) جانوری است که هرچندش بزنند فربه شود و آنرا بترکی وشق خوانند و از پوستش پوستین سازند. (جهانگیری ). وشق را گویند و آن جانوری است که از پوستش پوستین سازند. گویند هر چند او را بیشتر زنند فربه ترو پوستش نفیس تر گردد. (برهان قاطع) (از نا...
-
رودک
لغتنامه دهخدا
رودک . [ دَ ] (اِخ ) از دیههای سمرقند است . (معجم البلدان ). ناحیتی است در سمرقند ورودکی نسبت بدانجاست . (از انساب سمعانی ). نام قریه ای است از بخارا که استاد رودکی از آنجا بوده و بعضی گویند از مضافات سمرقند است . (از آنندراج ). رجوع به «رودکی » و اح...
-
رودک
لغتنامه دهخدا
رودک . [ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان رودبار از بخش افجه ٔ شهرستان تهران واقع در نه هزارگزی شمال غربی گلندوک و متصل به راه شوسه ٔ تهران به شمشک . کوهستانی و سردسیر، و سکنه ٔ آن 382تن است . آب آن از جاجرود تأمین میشود و از محصولاتش غلات و سیب زمینی ...
-
رودک
لغتنامه دهخدا
رودک . [ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان زهرا از بخش بوئین شهرستان قزوین واقع در 18هزارگزی بوئین . در جلگه قرار دارد و دارای هوای معتدل و 1309 تن سکنه است . آب آن از دو رشته قنات و زهاب رودخانه ٔ حاجی عرب تأمین میشود. محصولش غلات و سردرختی گردو و انگو...
-
رودک
لغتنامه دهخدا
رودک . [ دَ ] (اِخ ) قریه ای است در حدود دوفرسنگی میانه ٔ شمال و مشرق خشت . (از فارسنامه ٔ ناصری ). دهی است از دهستان کمارج بخش خشت از شهرستان کازرون واقع در دوازده هزارگزی شمال «کنارتخته » و جنوب غربی کتل رودک و در کنار راه شوسه ٔ شیراز ببوشهر. در ج...
-
رودک
لغتنامه دهخدا
رودک . [ رَ دَ ] (ع اِ) کودک نوجوان خوش شکل . (منتهی الارب ). جوان خوش آفرینش ، و مؤنث آن رودکة است . (از اقرب الموارد).
-
واژههای مشابه
-
کتل رودک
لغتنامه دهخدا
کتل رودک . [ ک ُ ت َ ل ِ دَ ] (اِخ ) یکی از گردنه های واقع در سلسله کوههای جنوب ایران میان شیراز و خلیج فارس . (از جغرافیای غرب ایران ص 32).
-
پنج رودک
لغتنامه دهخدا
پنج رودک . [ پ َ دَ] (اِخ ) نام قریه ای از قراء رودک بنواحی سمرقند و آن قصبه و قطب رودک است و ابوعبداﷲ رودکی از این پنج رودک است و نسبت بدان پنجی است . (از انساب سمعانی ).
-
پس رودک
لغتنامه دهخدا
پس رودک . [ پ ِ ] (اِخ ) (ده ...) قریه ای در هجده فرسخی میانه ٔشمال و مغرب کله وار است . (جغرافیای سیاسی کیهان ).
-
جستوجو در متن
-
رودکی
لغتنامه دهخدا
رودکی . [ دَ ] (ص نسبی ) نسبت است به رودک و آن ناحیه ای است به سمرقند. (از انساب سمعانی ). رجوع به رودک شود.
-
ردک
لغتنامه دهخدا
ردک . [ رُ دَ ] (اِ مصغر) مخفف رودک است که مصغر رود باشد. (از فرهنگ لغات شاهنامه ). رجوع به رود و رودک شود.
-
بنجی
لغتنامه دهخدا
بنجی . [ ب َ ] (ص نسبی ) نسبت است به بنج رودک که قریه ای است از قرای رودک در نواحی سمرقند. (انساب سمعانی ).
-
روذک
لغتنامه دهخدا
روذک . [ ذَ ] (اِخ ) رجوع به رودک شود.