کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دَگ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
دگ
لغتنامه دهخدا
دگ . [ دُ ] (فرانسوی ، اِ) نژادی از سگ . (یادداشت مرحوم دهخدا). دُک . و رجوع به دُک شود.
-
کابریر دگ
لغتنامه دهخدا
کابریردگ . [ ی ِ دِ ] (اِخ ) کمونی از وُکولوس بخش اپت . 300 تن سکنه . قتل عام وُدُوا (یکی از سلک های کفرآمیز نصاری ) بدانجا بود.
-
واژههای همآوا
-
دگ
لغتنامه دهخدا
دگ . [ دُ ] (فرانسوی ، اِ) نژادی از سگ . (یادداشت مرحوم دهخدا). دُک . و رجوع به دُک شود.
-
جستوجو در متن
-
دک
لغتنامه دهخدا
دک . [ دُ ] (فرانسوی ، اِ) نوعی سگ با پوزه ٔ پهن . (یادداشت مرحوم دهخدا). دگ . و رجوع به دگ شود.
-
دسگره
لغتنامه دهخدا
دسگره . [ دَگ َ رَ ] (اِخ ) دسکره . دستگرد. رجوع به دسکره شود.
-
مردم گزا
لغتنامه دهخدا
مردم گزا. [ م َ دُگ َ ] (نف مرکب ) مردم گزای . رجوع به مردم گزای شود.
-
رودنگ کوهی
لغتنامه دهخدا
رودنگ کوهی . [ دَگ ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خس الحمار (گیاه ). (بحرالجواهر). رجوع به خس الحمار و شنگار و شنجار شود.
-
چادرگرفته
لغتنامه دهخدا
چادرگرفته . [ دَ / دُگ ِ رِ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) آنکه چادر پوشیده باشد. (آنندراج ) : باغ از شکوفه لیلی چادرگرفته ای است از لاله کوه عاشق ِ در خون طپیده ای است . صائب (از آنندراج ).|| پرده دار و نهفته . (ناظم الاطباء).
-
دوگچه
لغتنامه دهخدا
دوگچه . [ دُگ َ چ ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش جانکی گرمسیر شهرستان اهواز. واقع در 4هزارگزی باغ ملک با 300 تن سکنه . آب آن از چشمه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
-
دودانگه
لغتنامه دهخدا
دودانگه . [ دُگ َ ] (اِخ ) یکی از دهستانهای پنجگانه ٔ هوراند شهرستان اهر. آب آن از چشمه و رودخانه های محلی و قورچالی چای . آبادی : 20 پارچه . مرکز دهستان : هوراند. جمعیت آن در حدود 4150 تن . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).
-
مردم گزایی
لغتنامه دهخدا
مردم گزایی . [ م َ دُگ َ ] (حامص مرکب ) مردم آزاری . مردم کشی . قتالی . کشندگی . عمل مردم گزای رجوع به مردم گزای شود : دلیران شمشیر زن صد هزاربه مردم گزائی چو پیچنده مار.نظامی .
-
پوسیده گشتن
لغتنامه دهخدا
پوسیده گشتن . [ دَ / دِگ َ ت َ ] (مص مرکب ) پوسیدن . پوسیده شدن : چو پی سست و پوسیده گشت استخوان دگر قصه ٔ سخت روئی مخوان .نظامی .
-
درونگر
لغتنامه دهخدا
درونگر. [ دُگ َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای چهارگانه ٔ بخش نوخندان شهرستان درگز، استان نهم (خراسان ) است . این دهستان از 16 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده است و مجموع نفوس آن 3710 تن و مرکز دهستان قریه ٔ محمد تقی بک است با 584 تن جمعیت . (از فرهنگ جغر...