کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دویت پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
دویت
لغتنامه دهخدا
دویت . [ دَ ] (از ع ، اِ) ممال دوات . سیاهی دان . آمه . (ناظم الاطباء). دوات . (لغت محلی شوشتر). دوات مرکب . (از برهان ). محبره . مرکب دان . ظرفی که ماده ٔ سیاه یا رنگین برای نوشتن در آن نهند. (یادداشت مؤلف ) : دویت و قلم خواست ناپاک زن به آرام بنشس...
-
دویت
لغتنامه دهخدا
دویت . [ دَ ] (ص ، اِ) دوویر. دویر. (لغت محلی شوشتر). رجوع به دویر شود.
-
واژههای مشابه
-
دویت شوره
لغتنامه دهخدا
دویت شوره . [ دَ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) محراک . دویت آشور. دوات آشور. (یادداشت مؤلف ). و رجوع به دویت آشور شود.
-
دویت آشور
لغتنامه دهخدا
دویت آشور. [ دَ ] (اِ مرکب ) میلی که بدان دوات و آمه را بهم زنند. (از برهان ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). محراک . (زمخشری ).
-
دویت دار
لغتنامه دهخدا
دویت دار. [ دَ ] (نف مرکب ) دوات دار. داوی . (یادداشت مؤلف ) : امیر چون رقعه بخواند بنوشت و به غلامی خاص داد که دویت دار بود. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 159). و رجوع به دوات دار شود.
-
دویت گر
لغتنامه دهخدا
دویت گر. [ دَ گ َ ] (اِ مرکب ) دوات گر. آنکه دواتها را سازد. (از آنندراج ) : کی از دویت گر خود مرا گذر باشدبه خون خود بدهم خط دویت گر باشد.سیفی (از آنندراج ).
-
واژههای همآوا
-
دویة
لغتنامه دهخدا
دویة. [ دَ / دُ وی ی َ ] (ع ص ) ارض دویة؛ زمین بسیار مرض ناموافق مزاج . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
دویة
لغتنامه دهخدا
دویة. [ دَ وی ی َ ] (ع اِ) بیابان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || فرمان سواران مجاهد و خصوصاً مجاهدین جنگ صلیب . (ناظم الاطباء).
-
دویة
لغتنامه دهخدا
دویة. [ دَ وی ی َ ] (ع ص ) زن بسیار تباه شکم از بیماری . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
-
جستوجو در متن
-
سفت
لغتنامه دهخدا
سفت . [ ] (اِ) لیقه صوف دویت . (زمخشری ).
-
داوی
لغتنامه دهخدا
داوی . [ وی ی ] (ع ص ) دوات دار. دویت دار.
-
دویدار
لغتنامه دهخدا
دویدار. [ دَ ] (نف مرکب ) دوات دار و قلمدان دار. (ناظم الاطباء). صاحب الدوات . دواتی . دویت دار. دوات دار. (یادداشت مؤلف ). و رجوع به دوات دار و دویت دار شود.