کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
درندگان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
درندگان
لغتنامه دهخدا
درندگان . [ دَ رَ / دَ رْ رَ دَ / دِ ] (اِ) ج ِ درنده . سباع . (یادداشت مرحوم دهخدا). ددان . ددگان : پری و پلنگ انجمن کرد و شیرز درّندگان گرگ و ببر دلیر...ز هرّای درّندگان چنگ دیوشده سست بر چشم گیهان خدیو. فردوسی .از بیم درندگان خونخواربا صحبت او ندا...
-
واژههای مشابه
-
پادشاه درندگان
لغتنامه دهخدا
پادشاه درندگان . [ دْ / دِ هَِ دَ رَ دَ / دِ ] (ترکیب اضافی ) شیر. اسد.
-
جستوجو در متن
-
مجدار
لغتنامه دهخدا
مجدار. [ م ِ ] (ع اِ) چیزی که در زراعت نصب کنند تا درندگان نیایند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آنچه در زراعت نصب کنند برای دور کردن درندگان و پرندگان . (از اقرب الموارد).
-
سپیخ
لغتنامه دهخدا
سپیخ . [ س ِ / س َ ] (اِ) جای آمد و رفت درندگان و جانوران صحرایی . (آنندراج ).
-
شوط
لغتنامه دهخدا
شوط. [ ش َ ] (اِخ ) محلی که درندگان در آن پناه برند. (از معجم البلدان ).
-
بنوالفجاج
لغتنامه دهخدا
بنوالفجاج . [ ب َ نُل ْ ف َ ] (ع اِ مرکب ) گرگان و درندگان . (المرصع).
-
درنده خو
لغتنامه دهخدا
درنده خو. [ دَ رَ دَ / دِ ] (ص مرکب ) که خوی درندگی دارد. که خوی او چون درندگان است . خونخوار. سبع.
-
ددمنشانه
لغتنامه دهخدا
ددمنشانه . [ دَ م َ ن ِ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی مرکب ، ق مرکب ) به منش ددان . به خوی درندگان .
-
دهن
لغتنامه دهخدا
دهن . [دِ ] (ع اِ) درختی که بدان درندگان و حیوانات وحشی کشته شوند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
-
شخاوان
لغتنامه دهخدا
شخاوان .[ ش َ ] (ص ) مجروح کننده . (فرهنگ رشیدی ) : شکافان تهیگاه پرندگان شخاوان جگرگاه درندگان .دقیقی .
-
سباع
لغتنامه دهخدا
سباع . [ س ِ ] (ع اِ) درندگان مثل گرگ و شیر. (غیاث ). ج ِ سَبُع. ددان . ددگان . درندگان : نخواست که سباع و وحوش دریابند که او می بهراسد. (کلیله و دمنه ). آب و آتش و دد و سباع ودیگر موذیان در آن اثری ممکن نگردد ضیاع و سباع از خصب آن مراتع بفراخی رسیده...
-
یوزپلنگ
لغتنامه دهخدا
یوزپلنگ . [ پ َ ل َ ] (اِ مرکب ) قسمی از یوز که پدر یا مادر وی پلنگ باشد. (ناظم الاطباء). یوز. قسمی از درندگان . (یادداشت مؤلف ): ارقط؛ یوزپلنگ پیسه . (منتهی الارب ). و رجوع به یوز شود.
-
جعر
لغتنامه دهخدا
جعر. [ ج َ ] (ع اِ) پلیدی خشک چسبیده بر کون . || پیخال مرغ شکاری . (منتهی الارب ). || باد شکم یا غایط درندگان . (اقرب الموارد). ج ، جُعور.