کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
درخورد پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
درخورد
لغتنامه دهخدا
درخورد. [ دَ خوَرْ / خُرْ ] (ص مرکب ) درخور. لایق . سزاوار. (برهان ) (غیاث ). لایق . زیبا. اندرخورد. از درِ. ز درِ. اندرخور.شایان . فراخور. (شرفنامه ٔ منیری ). شایسته . موافق . مناسب . (ناظم الاطباء). لائق . وفاق . (دهار) : که درخورد تاج کیان جز تو ک...
-
جستوجو در متن
-
درخوردن
لغتنامه دهخدا
درخوردن . [ دَ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) شایسته و سزاوار بودن . روا بودن . موافق و مناسب بودن . (ناظم الاطباء). درخور بودن . متناسب بودن . ملائم بودن : همان کن کجا با خرد درخورددل اژدها را خرد بشکرد. فردوسی .یکی پرز آتش یکی پرخردخرد با سر دیوکی در...
-
گشنگی
لغتنامه دهخدا
گشنگی . [ گ ُ ن َ / ن ِ ] (حامص ) گرسنگی : اگرچه باده نه درخورد باشد آن کس راکه در سرای خود از گشنگی مگس گیرد.ظهیرالدین فاریابی .
-
دوست داشتنی
لغتنامه دهخدا
دوست داشتنی . [ ت َ ] (ص لیاقت ) لایق دوست داشتن . محبوب . درخورد مهرورزی . قابل محبت و دوستی . درخور دوست داشتن . (از یادداشت مؤلف ).
-
نامناسبی
لغتنامه دهخدا
نامناسبی . [ م ُ س ِ ] (حامص مرکب ) مناسب نبودن . مناسبت نداشتن . درخورد و سزاوار و بجا و بموقع نبودن .
-
مثفان
لغتنامه دهخدا
مثفان . [ م ِ ] (ع ص ) جمل مثفان ؛ شتری که ثفنه ٔ وی به پهلو و شکمش درخورد. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). شتری که ثفنه ٔ وی به پهلو و شکمش درخورد. و ثفنه آنچه برزمین رسد از شتر چون بخسبد مانند زانو و سینه و دست و جز آن . (آنندرا...
-
نالایقی
لغتنامه دهخدا
نالایقی . [ ی ِ ] (حامص مرکب ) بی کفایتی . بی لیاقتی . بی عرضگی . || قابل و لایق نبودن . کم بهائی . بی ارزشی . || سزاوار نبودن . درخورد و شایسته نبودن .
-
واکت
لغتنامه دهخدا
واکت . [ ک ِ ] (ع ص ) شتری که آرنج وی برگردد و بر پهلو درخورد و مجروح گرداند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ناکت . (اقرب الموارد). رجوع به ناکت شود.
-
آخرک
لغتنامه دهخدا
آخرک . [ خ ُ رَ ] (اِ مصغر) آخُرِ خُرد. || (اِ مرکب ) ترقوه . چنبر گردن . آخُره : تیغ تو تیز نیست که شد خنک توسنی (کذا)درخورد او بگردن خصم آخرک بود.امیرخسرو.
-
سبزپوشی
لغتنامه دهخدا
سبزپوشی . [ س َ ] (حامص مرکب ) عمل سبز پوشیدن : فلک را داده سَرْوَش سبزپوشی عمامش باد را عنبرفروشی . نظامی .سبزپوشی به از علامت زردسبزی آید بسروبن درخورد.نظامی .
-
مرفاق
لغتنامه دهخدا
مرفاق . [ م ِ ] (ع ص ) جمل مرفاق ؛ شتر که آرنج وی به پهلوی آن درخورد. || ناقة مرفاق ، شتر ماده که پستانش ازبستن پستان بند درد کرده باشد و چون بدوشند آن را ازپستانش خون برآید. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
-
باد داشتن
لغتنامه دهخدا
باد داشتن . [ ت َ] (مص مرکب ) بهیچ شمردن . بی ارزش داشتن : گر این درخورد با خرد یاد دارسخنهای ایرانیان باد دار. فردوسی .منیژه بدو گفت دل شاد دارهمه کار نابوده را باد دار.فردوسی .
-
خیزرانی
لغتنامه دهخدا
خیزرانی . [ خ َ زُ / زَ ] (ص نسبی ) منسوب بخیزران . (از انساب سمعانی ) : و آن جسم لطیف خیزرانی درخورد شکنجه نیست دانی . نظامی .نی گشته قضیب خیزرانیش خیری شده رنگ ارغوانیش .نظامی .
-
سپیدجامه
لغتنامه دهخدا
سپیدجامه . [ س َ / س ِ م َ / م ِ ] (ص مرکب ) آنکه جامه ٔ سپید پوشد. سفیدپوش : طاعت ماست در گنه کز پی نام درخوردروی سپیدجامه را داغ سیاه گازری . خاقانی .مرد خداپرست که تقوی طلب کندخواهی سپیدجامه و خواهی سیاه باش .؟