کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
داجن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
داجن
لغتنامه دهخدا
داجن . [ ج ِ ] (ع ص ) دستاموز. بز و غیر آن که بجائی الفت گرفته باشد. گوسفند و مرغ دست آموز. ج ، دَواجِن . (مهذب الاسماء): جمل داجن ؛ شتر آبکش . (منتهی الارب ). شاة داجن ؛ گوسفند انس گرفته . (منتهی الارب ). ج ، دَواجِن . || مقیم در جایی . (ناظم الاطبا...
-
جستوجو در متن
-
دواجن
لغتنامه دهخدا
دواجن . [ دَ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ داجن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ِ داجن . جانورانی که آدمی آنها را نگاهداری می کند. (یادداشت مؤلف ). گوسپند انس گرفته . (آنندراج ). || ج ِ داجنة. (اقرب الموارد). رجوع به داجن و داجنة شود.
-
مدجن
لغتنامه دهخدا
مدجن . [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) مقیم گردنده در جائی . (آنندراج ). مقیم در جائی . (ناظم الاطباء). رجوع به داجن شود. || یوم مدجن ؛ روزی تاریک از میغ. (مهذب الاسماء). روز ابرناک . (آنندراج ). رجوع به ادجان شود.
-
داجنة
لغتنامه دهخدا
داجنة. [ ج ِ ن َ ] (ع ص ) تأنیث داجن . || باران نیکوبارنده ٔ بلافصل . (منتهی الارب ). باران پیوسته . || گوسپند و کبوتر که اهلی باشد. کبوتر دست آموز. (ناظم الاطباء).
-
جبل
لغتنامه دهخدا
جبل . [ ج َ ب َ] (اِخ ) ابن جوال الثعلبی . صحابی است . رسول (ص ) پس از فتح خیبر تمام گوسفندهائی را که مردم در خانه نگه می داشتند [ داجن ] به ایشان دادند. و برخی گویند: همه ٔ این قسم گوسفندانی که در النطاة بود به ایشان داد و از کتیبه وشق چیزی به وی عط...
-
رواجنی
لغتنامه دهخدا
رواجنی . [ رَ ج ِ ] (ص نسبی ) سمعانی گوید از استاد خود شنیدم که این نسبت در اصل منسوب به دواجن با دال مهمله بوده است و آن ج ِ داجن است و در تداول عامه به رواجن مبدل شده است و نیز سمعانی از قول استاد خود گوید که گمان میبرم رواجن بطنی است از بطنهای قبا...
-
دست آموز
لغتنامه دهخدا
دست آموز. [ دَ ](ن مف مرکب ) دست آموخته . آموخته . پرورش یافته به دست .(غیاث ). به دست آموخته شده و رام و مطیع و مأنوس ومنقاد و فرمان بردار. (ناظم الاطباء). مدرب . (زمخشری ). رام و مطیع : بقال را در دکان از برای دفع موشان راسوئی بود دست آموز بازی گر...
-
مرغ
لغتنامه دهخدا
مرغ . [ م ُ ] (اِ) مطلق پرندگان ، و عربان آن را طیر خوانند. (از برهان ). هر طائر که بال و پر و منقار دارد. (غیاث ). مطلق طایر را گویند سوای کرمهای پردار و قدری جثه هم داشته باشد و همچنین مور پردار را مرغ نگویند و پر شرط نیست و لهذا خفاش را که پرواز ا...