کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خورم پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
خورم
لغتنامه دهخدا
خورم . [ خ َ رَ ] (ع اِ) صخره با درزها. (منتهی الارب ) (از تاج العروس )(از لسان العرب ). سنگ بزرگ پرشکاف . (ناظم الاطباء).
-
خورم
لغتنامه دهخدا
خورم . [ خوَ / خ ُ رَ ] (ص ) خرم . (یادداشت بخط مؤلف ). نزیه . (دهار).
-
جستوجو در متن
-
مزدقانی
لغتنامه دهخدا
مزدقانی . [ م َ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به مزدقان : ز مزدقانی باور کنم اگر گویدکه من به خانه ٔ خود می خورم طعام حلال .کمال اسماعیل .
-
بادیانه
لغتنامه دهخدا
بادیانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) بادیان : چند با دانه ٔ هل بریان گل بریان و بادیانه خورم ؟ خاقانی .رجوع به بادیان شود.
-
سفوف دان
لغتنامه دهخدا
سفوف دان . [ س َ ] (اِ مرکب ) آنچه سفوف در آن نهند : ای طبیب از سفوف دان کم کن کو نقوعی که در میانه خورم . خاقانی .رجوع به سفوف شود.
-
هی
لغتنامه دهخدا
هی . [ هَِ ] (ق ) پیوسته . پیاپی . مدام .دائم . همیشه . همواره . (یادداشت مؤلف ) : خیزید و یک قرابه مرا می بیاوریدهی من خورم مدام و شما هی بیاورید.؟
-
بیش خوار
لغتنامه دهخدا
بیش خوار. [ خوا/خا ] (نف مرکب )اکول . گلوبنده . پرخوار. مقابل اندک خور : من از تو بهمت توانگرترم که تو بیش خواری من اندک خورم .نظامی .
-
خورمة
لغتنامه دهخدا
خورمة. [ خ َ رَ م َ ] (ع اِ) واحد خَوْرَم . || پیش بینی . || دیوار بینی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).
-
فراق کشیدن
لغتنامه دهخدا
فراق کشیدن . [ ف ِ / ف َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) تحمل جدایی کردن . هجران کشیدن : غم زمانه خورم یا فراق یارکشم به طاقتی که ندارم ، کدام بار کشم . سعدی .رجوع به فراق شود.
-
حرام روزی
لغتنامه دهخدا
حرام روزی . [ ح َ ] (ص مرکب ) آنکه رزق مقسومش ضایع و تباه گردد. تنگ روزی : می ده که من حرام روزی خونابه خورم کدام روزی . نظامی (الحاقی ).|| آنکه از حرام اعاشه کند. آنکه از حرام هزینه کند.
-
دغا خوردن
لغتنامه دهخدا
دغا خوردن . [ دَ خوَرْ /خُرْ دَ ] (مص مرکب ) فریب خوردن : تا کی دغا خورم ز تو ای بی وفا بروبگذاشتم به مدعیان مدعا برو.ظهوری (از آنندراج ).
-
زغنبوت
لغتنامه دهخدا
زغنبوت . [ زَ ن َ ] (اِ) نفرین گونه ای است مانند زهرمار، کوفت و غیره که در جواب کسی که کسی را خواند گویند: علی ! زغنبوت . و نیز در جواب آنکه گوید: چه خورم ؟ یا چه خوری ؟ شام چه داریم ؟ زغنبوت . شاید نوعی زهر یا نوعی بیماری کشنده باشد. (یادداشت بخط مر...
-
زهرآلوده
لغتنامه دهخدا
زهرآلوده . [ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) زهرآلود. (فرهنگ فارسی معین ) : گوشت زهرآلود دانایان خورم در هر زمان تلختر باشم و گر شویی به آب کوثرم . خاقانی .رجوع به ماده ٔ قبل و زهر و دیگر ترکیبهای آن شود.
-
فقعی
لغتنامه دهخدا
فقعی . [ف ُ ق َ ] (ص نسبی ) منسوب به فقع که مخفف فقاع است .- فقعی کار ؛ چیزی شبیه فقاع . نوعی مشروب : فقعی کاری از دکان غمش همچو تریاک از خزانه خورم .خاقانی .