کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خطبه سرا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
خطبه سرا
لغتنامه دهخدا
خطبه سرا. [ خ ُ ب َ س َ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان گرگانرود شمالی بخش مرکزی شهرستان طوالش با 3514 تن سکنه است . آب آن از رودخانه ٔ خطبه سرا و چشمه ٔ محلی و محصول آنجا غلات ، برنج ، عسل ، لبنیات ، گیلاس ، سیب ، پرتقال و چای . شغل اهالی زراعت و گله دا...
-
واژههای مشابه
-
خطبة
لغتنامه دهخدا
خطبة. [ خ ِ ب َ ] (ع مص ) مصدر دیگر خَطب و بمعنی خواستگاری کردن زن باشد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). زن خواستن . (تاج المصادر بیهقی ). خُطبَه . (منتهی الارب ).
-
خطبة
لغتنامه دهخدا
خطبة. [ خ ُ ب َ ] (ع مص ) مصدر دیگر خطابه . رجوع به خَطابَة در این لغت نامه شود. || خِطبَة؛ زن خواستن . (ناظم الاطباء).
-
خطبه ٔ ابتدائیه
لغتنامه دهخدا
خطبه ٔ ابتدائیه . [ خ ُ ب َ / ب ِ ی ِ اِ ت ِ ئی ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خطبه ای که در آغاز تألیف آورند. (از کشاف اصطلاحات الفنون ).
-
خطبه ٔ الحاقیه
لغتنامه دهخدا
خطبه ٔ الحاقیه . [خ ُ ب َ / ب ِ ی ِ اِ قی ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خطبه ای که پس از نگاشتن تألیف به آخر آن آورند بنام خطبه ٔ الحاقیه است . (از کشاف اصطلاحات الفنون ).
-
خطبه ٔ عیدی
لغتنامه دهخدا
خطبه ٔ عیدی . [ خ ُ ب َ / ب ِ ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خطبه ای که در روز عید خوانند. (آنندراج ) : کرد آفتاب خطبه ٔ عیدی بنام اوزآن از عمود صبح نهادندمنبرش .خاقانی (از آنندراج ).
-
خطبه ٔ کتاب
لغتنامه دهخدا
خطبه ٔ کتاب . [ خ ُ ب َ / ب ِ ی ِ ک ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ستایش خداوند و نعت پیغمبر است که به اول کتاب آید و آن یا ابتدائیه است یا الحاقیه . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به خطبه ابتدائیه و خطبه ٔالحاقیه در این لغت نامه شود : کتاب پارسی خطبه ٔ تا...
-
خطبه ٔ وعظ
لغتنامه دهخدا
خطبه ٔ وعظ. [ خ ُ ب َ / ب ِ ی ِ وَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خطبه ای که قبل از وعظ در کلیسا می خوانند. (یادداشت بخط مؤلف ).
-
خطبه خواندن
لغتنامه دهخدا
خطبه خواندن . [ خ ُ ب َ خوا / خا دَ ] (مص مرکب ) بر سر منبر دعای و ثنای خیر برای سلطان یا امیر یا خلیفتی در روز عید یا روز جمعه یا روز مقدسی خواندن : چو بر منبر جد خود خطبه خواندنشیندش روح الامین پیش منبر. ناصرخسرو.عهد کردم که از این پس خطبه نخوانم ....
-
خطبه کردن
لغتنامه دهخدا
خطبه کردن . [ خ ِ /خ ُ ب َ / ب ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) درخواست کردن . خواستن کاری . داوطلب انجام کاری شدن . (یادداشت بخط مؤلف ) : نزدیک مقتدر نامه نبشت و پارس و کرمان و سیستان را خطبه کرده و مال بزرگ بفرستاد. (تاریخ سیستان ). || خُطبه کردن ؛ بر سر منب...
-
خطبه گردانیدن
لغتنامه دهخدا
خطبه گردانیدن . [ خ ُ ب َ / ب ِ گ َ دَ ] (مص مرکب ) از خطبه ای نام امیری انداختن و نام دیگری بجای آن گذاردن : پیغام داد بزبان رسولی وی مقدمه ٔ طغرل و داود و بیغوست اگر جنگ خواهید کرد بازگردد و آگاه کند و اگر نخواهید کرد تا در شهر درآید و خطبه بگرداند...
-
خطبه آرا
لغتنامه دهخدا
خطبه آرا. [ خ ُ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب )خطبه گو. آنکه بر سر منابر خطبه می گوید : تا سیه پوشان نورانی سلاطین را بعیدخطبه آرایند بر منبر به نیکویی خطاب .سوزنی .
-
خطبه گو
لغتنامه دهخدا
خطبه گو. [ خ ُ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) خطیب . گوینده ٔ خطبه .