کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خشنی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
خشنی
لغتنامه دهخدا
خشنی . [ خ َ ش ِ ] (حامص ) درشتی . زبری . ناهمواری .
-
خشنی
لغتنامه دهخدا
خشنی . [ خ ُ ] (اِ) زن فاحشه . زن فاجره . زانیه . روسپی . جنده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جهانگیری ) (از برهان قاطع) : دشمن آل علی دانی که کیست آن پدر کشخان و مادر خشنی است . بندار رازی (از فرهنگ جهانگیری ).اوباش آفرینش و خشنی طبیعتند. خاقانی .بروی ز...
-
خشنی
لغتنامه دهخدا
خشنی . [ خ ُ ش َ ] (اِخ ) سلیمان بن سعدالخشنی . نخستین کسی است که دواوین را از رومی به عربی نقل کرد و نیز نخست مسلمانی است که ولایت دواوین را در عصر اموی بعهده گرفت و قبل از او نصاری این شغل را بعهده داشتند. وی به امر عبدالملک بن مروان دفترها را از ر...
-
خشنی
لغتنامه دهخدا
خشنی . [ خ ُ ش َ ] (اِخ ) عبدالملک بن غصن الخشنی ، مکنی به ابومروان ، فاضل اندلسی . صاحب شعر و نثر بود. وی از وادی الحجاره برخاست و مأمون بن ذی النون صاحب طلیطله او را از کار برکنار کرد و بحبس انداخت و خشنی در زندان کتاب «السجن و المسجون و الحزن و ا...
-
خشنی
لغتنامه دهخدا
خشنی . [ خ ُ ش َ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن جعفر خشنی فقیه اندلسی بسال 539 هَ . ق . مردم مرسیه امارت آن ناحیت را به عهده ٔ او واگذاردند. و به امیر ناصرالدین لله ملقب شد و بسال 540 نزدیک غرناطه در جنگی کشته شد. (از اعلام زرکلی ج 7 ص 106 ج 2).
-
خشنی
لغتنامه دهخدا
خشنی . [ خ ُ ش َ ] (اِخ ) محمدبن عبدالسلام القرطبی الخشنی ، مکنی به ابوالحسن لغوی . از حفاظ حدیث و از مردم قرطبه بود که به مشرق رفت و 25 سال به طلب حدیث پرداخت . (از اعلام زرکلی ج 7 ص 76 ج 2).
-
خشنی
لغتنامه دهخدا
خشنی . [ خ ُ ش َ ] (اِخ ) مصعب بن محمد (ابوبکر)بن مسعود خشنی جیانی اندلسی مکنی به ابوذر از قضات بود و در حدیث و سیر بصیرت داشت . شعر می گفت . در جیان متولد شد و هم بدانجا نشأت یافت و بزمان منصور قضاء جیان را بعهده گرفت و در فارس مستقر شد و بدانجا در...
-
خشنی
لغتنامه دهخدا
خشنی . [ خ ُ ش ُ ] (اِخ ) محمدبن حارث بن اسد خشنی قیروانی اندلسی ، مکنی به ابوعبداﷲ. از مردم قیروان بود سپس به قرطبه رفت و در آنجا علم آموخت . ابن الفرضی گوید: او شاعری بلیغ بود جز آنکه گاهگاه اشتباه ادبی می کرد و پس از مرگ حکم المستنصر کار وی بدانجا...
-
واژههای مشابه
-
خشنی یرش
لغتنامه دهخدا
خشنی یرش . [ خ َ ی َ رَ ] (اِخ ) نام «خشیارشا». (ایران باستان ص 697). رجوع به خشایارشا شود.
-
جستوجو در متن
-
رواغ
لغتنامه دهخدا
رواغ . [ رَوْ وا ] (اِخ ) نام پدر سلیمان خشنی محدث است . (از تاج العروس ) (منتهی الارب ).
-
زاغیة
لغتنامه دهخدا
زاغیة. [ ی َ ] (ع ص ) زن خشنی که خودرا بر مردان اندازد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
ابوثعلبه
لغتنامه دهخدا
ابوثعلبه . [ اَ ث َ ل َ ب َ ] (اِخ ) جرثوم خشنی بن ناشم یا ناشر. صحابیست .
-
ابوعبدا
لغتنامه دهخدا
ابوعبدا. [ اَ ع َ دِل ْ لاه ] (اِخ ) خشنی قیروانی . او راست : ذیل صله ٔ ابن بشکوال .