کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خسروانى پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
خسروانی
لغتنامه دهخدا
خسروانی . [ خ ُ رَ / رُ ] (اِ) نام لحنی است از مصنفات باربد و آن نثری بوده است مسجع مشتمل بر دعای خسرو و مطلقاً نظم در آن بکار نرفته و این لحن داخل سی لحن مشهور نیست که اگر داخل باشد سی و یک میشود و شیخ نظامی سی و یک آورده است و سی و یکم همین را نام ...
-
خسروانی
لغتنامه دهخدا
خسروانی . [ خ ُ رَ / رُ ] (اِخ ) طیب بن محمد مکنی به ابوطاهر از شاعران خراسان به زمان آل سامان بوده و به سال 342 هَ . ق . وفات یافته است حکیم ابوالقاسم فردوسی به زمان مشیب از حال خود خبر دهد و شعری از او تضمین کند و گفته : بیاد جوانی کنون مویه دارم ب...
-
نوای خسروانی
لغتنامه دهخدا
نوای خسروانی . [ ن َ ی ِ خ ُ رَ / رُ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نوای خسروان . نوای خسروانه . (از رشیدی ). نوعی از نواست که باربد جهرمی در مجلس خسروپرویز اختراع کرده . (انجمن آرا) (از جهانگیری ). و آن مسجعی بود سربه سر مدح و آفرین خسرو و هیچ کلام منظوم...
-
جستوجو در متن
-
نوای خسروان
لغتنامه دهخدا
نوای خسروان . [ ن َ ی ِ خ ُ رَ / رُ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نوای خسروانه . نوای خسروانی . (رشیدی ). رجوع به نوای خسروانی شود : مطربان ماهر اندر پرده های دلنوازخسروانی گوی زآهنگ نوای خسروان .امامی (از جهانگیری ).
-
نوای خسروانه
لغتنامه دهخدا
نوای خسروانه . [ ن َ ی ِ خ ُ رَ / رُ ن َ / ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نوای خسروان . نوای خسروانی . (رشیدی ). رجوع به نوای خسروانی شود.
-
آنی
لغتنامه دهخدا
آنی . (پسوند) َانی . حرف نسبت است چون یاء: خسروانی . کیانی . کاویانی . پهلوانی ، بجای خسروی و کیی و کاوَیی و پهلوی : ببخشای بر پهلوانی ّ من بدین بازوی خسروانی ّ من . فردوسی .برافراشته کاویانی درفش همایون همان خسروانی درفش . فردوسی .یکی پهلوانی نهادند...
-
صومعگی
لغتنامه دهخدا
صومعگی . [ ص َ / صُو م َ ع َ / ع ِ ] (ص نسبی ) صومعه نشین : چه مایه زاهد پرهیزگار صومعگی که نسک خوان شد بر عشقش و ایارده گوی .خسروانی .
-
آکپ
لغتنامه دهخدا
آکپ . [ ک ُ ] (اِ) آکُب . لُپ . لنبوس . یک جانب دهان از درونسو : کند از خست ، او همی پنهان همچو میمون نخود در آکپ خویش .خسروانی .
-
نبی خوان
لغتنامه دهخدا
نبی خوان . [ ن ُ / ن ِ خوا / خا ] (نف مرکب ) قاری . قرآن خوان : موسیجه و قمری چو مقریانندبر سروبنان هر یکی نبی خوان .(منسوب به خسروانی ).
-
پردخت بودن
لغتنامه دهخدا
پردخت بودن . [ پ َ دَ دَ ] (مص مرکب ) تهی بودن . خالی بودن : مبادا ز تو تخت پردخت و گاه همین نامور خسروانی کلاه .فردوسی .
-
نگیسا
لغتنامه دهخدا
نگیسا. [ ن ِ / ن َ ] (اِخ ) نام چنگی خسروپرویز. (از برهان قاطع) (آنندراج ) (از جهانگیری ). نگیسا . نکیسا. یکی از رامشگران عهد خسروپرویز است ، اختراع خسروانی را بدو نسبت داده اند. (کریستن سن از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).
-
نوجوانی
لغتنامه دهخدا
نوجوانی . [ ن َ / نُو ج َ ] (حامص مرکب ) نوجوان بودن . حداثت . حداثت سن . (یادداشت مؤلف ). صفت نوجوان . تازه سال بودن : ببخشای بر نوجوانی ّ من بدین بازوی خسروانی ّ من . فردوسی .|| جوانی . اول عمر و زندگانی . (ناظم الاطباء).
-
سپرلوس
لغتنامه دهخدا
سپرلوس . [ س ِ پ َ ] (اِ) خانه ٔ سلاطین و پادشاهان . (برهان ) (آنندراج ) (جهانگیری ) : یقین کز خلق خواهد محنت کوس کسی کو گرددی گرد سپرلوس .حکیم خسروانی (از آنندراج ).
-
فرگن
لغتنامه دهخدا
فرگن . [ ف َ گ َ ] (اِ) جوی . فرغن . (اسدی ). جو. فرکن . (یادداشت به خط مؤلف ) : دو فرگن است روان از دو دیده بر دو رخم رخم ز رفتن فرگن به جملگی فرکند. خسروانی .رجوع به فرکند، فرغن ، فراکن و فرکن شود.