کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خسبنده پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
خسبنده
لغتنامه دهخدا
خسبنده .[ خ ُ ب َ دَ / دِ ] (نف ) نایم . خوابیده : در این ره جزین خواب خرگوش نیست که خسبنده ٔ مرگ را هوش نیست . نظامی .هقعه ؛ مرد بسیار تکیه کننده و بر پهلو خسبنده میان قوم . (منتهی الارب ).
-
جستوجو در متن
-
شوخس
لغتنامه دهخدا
شوخس . [ ش َ / شُو خ ُ ] (نف مرکب ) (از: «شو»، صورتی از شب + «خُس »، صورتی از خُسب ، مخفف خسبنده ) شب خسب . شب خسبنده . خسبنده در شب . || (اِ مرکب ) شب خسب . گل ابریشم . و این نامی است که در نور و کجور به گل ابریشم دهند.(یادداشت مؤلف ). رجوع به شب خ...
-
هابغ
لغتنامه دهخدا
هابغ. [ ب ِ ] (ع ن ف ) خسبنده هابع باهغ.
-
وسنان
لغتنامه دهخدا
وسنان . [ وَ ] (ع ص ) غنوده و خوابناک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). خفته . (مهذب الاسماء). خسبنده .
-
هقعة
لغتنامه دهخدا
هقعة. [ هَُ ق َ ع َ ] (ع ص ) مرد بسیار تکیه کننده و بر پهلو خسبنده میان قوم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
-
شب خسب
لغتنامه دهخدا
شب خسب . [ ش َ خ ُ ] (نف مرکب ) خسبنده به شب . که شب هنگام به خواب رود. که در شب بخوابد.
-
خفتنده
لغتنامه دهخدا
خفتنده . [ خ ُ ت َ دَ / دِ ] (نف ) خسبنده . خوابنده . آنکه بخوابد. (یادداشت بخط مؤلف ).
-
قیل
لغتنامه دهخدا
قیل .[ ق ُی ْ ی َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ قائل ، نیم روزان خسبنده . (منتهی الارب ). چاشتگاه خسبندگان . رجوع به قائل شود.
-
مهجد
لغتنامه دهخدا
مهجد. [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) شب خسبنده . (آنندراج ). خوابیده . (ناظم الاطباء). || خواباننده . || خفته یابنده کسی را. (آنندراج ). و رجوع به اهجاد شود.
-
هاجل
لغتنامه دهخدا
هاجل . [ ج ِ ] (ع ص ) مرد خسبنده . (از اقرب الموارد). مرد خوابنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || مرد بسیارسفر. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
-
ضاجع
لغتنامه دهخدا
ضاجع. [ ج ِ ] (ع ص ، اِ) جای خم وادی . ج ، ضواجع. || گول . (منتهی الارب ). نادان . (منتخب اللغات ). || ستاره ٔ مایل بغروب . (منتهی الارب ) (منتخب اللغات ). || مرد بر پهلو خوابیده . || کاهل بسیار خسبنده و ملازم خانه و مقیم در آن بجهت عجز یا بزرگی . (م...
-
قایل
لغتنامه دهخدا
قایل . [ ی ِ ] (ع ص ) قائل . نعت فاعلی از قول . گوینده . (آنندراج ). ج ِ قُوَّل و قُیَّل . (آنندراج بنقل از منتهی الارب ). رجوع به قائل شود. || قیلوله کننده . (غیاث اللغات ) (منتخب ) (از آنندراج ). چاشتگاه خسبنده . (لغت نامه ٔ خطی بی نام متعلق به کتا...
-
منزرق
لغتنامه دهخدا
منزرق . [ م ُ زَ رِ ] (ع ص ) بر پشت خسبنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه بر پشت می خوابد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || پس ماننده و درنگ کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه پس می ماند و درنگ می کند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموار...
-
قائل
لغتنامه دهخدا
قائل . [ ءِ ] (ع ص ) گوینده . (منتهی الارب ). سخنگو. گفتگوکننده : لیک من اینک پریشان می تنم قائل این سامع این نک منم . (مثنوی ).نام تو میرفت و عارفان بشنیدندهر دو برقص آمدند سامع و قائل . سعدی .|| تسلیم شده . (فرهنگ نظام ). || اقرارکننده بر گناه و جن...