کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
حِکَّه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
حکة
لغتنامه دهخدا
حکة. [ ح ِک ْ ک َ ] (ع اِ) خارش . حکاک . (دهار) (نصاب ). || بیماری خارش . هر بیماری که خارش دارد چون جرب و مانند آن . خَنِش . و صاحب کشاف اصطلاحات الفنون گوید: حکه بکسر حاء حطی آنچه که خارش آورد، مانند جرب و امثال آن . و حکه ٔ دماغ آن است که آدمی هنگ...
-
حکه ٔ بواسیری
لغتنامه دهخدا
حکه ٔ بواسیری . [ ح ِک ْ ک َ / ک ِ ی ِ ب َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خارش و خنش مبتلایان به بواسیر.
-
حکه ٔ نطق
لغتنامه دهخدا
حکه ٔ نطق . [ ح ِک ْ ک َ ی ِ ن ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) چگونگی آنکه دائم سخن گفتن خواهد. حرص گفتار.
-
حکه ای
لغتنامه دهخدا
حکه ای . [ ح ِک ْ ک َ / ک ِ ] (ص نسبی ) منسوب به حکه . مبتلا به خارش . || مأبون . خارشکی . ابنه ای .
-
واژههای همآوا
-
هکه
لغتنامه دهخدا
هکه . [ هَُ ک ْ ک َ / ک ِ ] (اِ) مخفف هکچه . (انجمن آرا). به معنی هکک است که جَستن گلو و فواق باشد. (برهان ). سکسکه . زغنگ . فواق . در زبان فرانسه به همین صورت مأخوذ ازفارسی است . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به هکچه شود.
-
جستوجو در متن
-
حکک
لغتنامه دهخدا
حکک . [ ح ِ ک َ ] (ع اِ) ج ِ حکة. (دهار) (منتهی الارب ). رجوع به حکة شود.
-
حکةالانف
لغتنامه دهخدا
حکةالانف . [ ح ِک ْ ک َ تُل ْ اَ ] (ع اِ مرکب ) سوزش که در بینی پدید آید با استنشاق هوای سرد و جز آن . حکه ٔ دماغ . رجوع به حکة و رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون شود.
-
حکاک
لغتنامه دهخدا
حکاک . [ ح ُ ] (ع اِ) بوره . بورق . || (مص ) حکه . خارش . حاجت خاریدن . (منتهی الارب ).
-
خارش اندام
لغتنامه دهخدا
خارش اندام . [ رِ ش ِ اَ ](ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) گر. حِکَّه . (منتهی الارب ).
-
خارشک
لغتنامه دهخدا
خارشک . [ رِ ش َ ] (اِ مرکب ) بیمار ابنه زدگی . حِکَّه . خارش . || خارش مقعد که آن را کِرمَک گویند.
-
خارندگی
لغتنامه دهخدا
خارندگی . [ رَ دَ / دِ ] (حامص ) عمل خاریدن . خارش . حکه . رجوع به خاریدن شود.
-
فالینوس
لغتنامه دهخدا
فالینوس . (معرب ، اِ) رستنیی باشد که آن را شاه تره گویند و در دواها به کار برند. خوردن آن حکه و جرب را نافع است . (از برهان ) (فهرست مخزن الادویه ).
-
برپون
لغتنامه دهخدا
برپون . [ ب َ ] (اِ) خارش . (آنندراج ). حکه و خارش . (ناظم الاطباء). || گری گوسفندان . (ناظم الاطباء). صورتی از بریون است . رجوع به بریون شود.