کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
حمایل پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
حمایل
لغتنامه دهخدا
حمایل . [ ح َ ی ِ ] (ع اِ) حَمائِل . ج ِ حمالة، در گردن آویخته . دوال شمشیر و آنچه در بر اندازند. جواهر و زرینه که زنان در گردن اندازند و از زیربغل بدر آورند. (یادداشت مرحوم دهخدا) : دو ساعد را حمایل کرد بر من فروآویخت از من چون حمایل . منوچهری .فتنه...
-
جستوجو در متن
-
اتشاح
لغتنامه دهخدا
اتشاح . [ اِت ْ ت ِ ] (ع مص ) توشح . حمایل بگردن درافکندن .
-
فروآویختن
لغتنامه دهخدا
فروآویختن . [ ف ُ ت َ ] (مص مرکب ) آویزان کردن . آویختن : ازمیان خانه ٔ کعبه فروآویختندشعر نیکو را بزرین سلسله پیش عزی . منوچهری . || آویزان شدن . درآویختن : دو ساعد را حمایل کرد بر من فروآویخت از من چون حمایل .منوچهری .
-
اشاح
لغتنامه دهخدا
اشاح . [ اِ ] (ع اِ) وشاح . (منتهی الارب ). حمائل . حمیل . (منتهی الارب ). حمیل مروارید و جز آن . آنچه در بر افکنند. (مهذب الاسماء). حمایل و زیور که زنان در گردن اندازند. حمایل مرصع بزیور که زنان در بر اندازند.
-
هیکلی
لغتنامه دهخدا
هیکلی . [ هََ / هَِ ک َ ] (ص نسبی ) منسوب به هیکل . || حمایلی .- قرآن هیکلی ؛ قرآنی خرد که توان آن را حمایل کرد. (یادداشت مؤلف ).
-
چپرپیچ
لغتنامه دهخدا
چپرپیچ . [ چ َ پ َ ] (اِمص مرکب ) نوعی پیچیدن شال یا جامه سینه را از شانه ٔ چپ و راست بشکل حمایل . رجوع به چپرپیچ کردن شود.
-
جربان
لغتنامه دهخدا
جربان . [ ج ِ ] (ع اِ) تیزی شمشیر. || غلاف شمشیر. || حمایل شمشیر. (ناظم الاطباء).
-
حمالة
لغتنامه دهخدا
حمالة. [ ح ِ ل َ ] (ع اِ) پیشه ٔ حمالی . (منتهی الارب ). حرفه ٔ حمال . (اقرب الموارد). || دوال شمشیر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دوال نیام شمشیر. (مهذب الاسماء). ج ، حمایل . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). اصمعی گوید: حمایل از لفظ خود واحدی ...
-
متشح
لغتنامه دهخدا
متشح . [م ُت ْ ت َ ش ِ ] (ع ص ) (از «وش ح ») آن که حمایل بگردن درافکند. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
-
تفشق
لغتنامه دهخدا
تفشق . [ ت َ ف َش ْش ُ ] (ع مص ) حمایل وار افکندن جامه را. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). توشح به جامه . (از اقرب الموارد).
-
نجاد
لغتنامه دهخدا
نجاد. [ ن ِ ] (ع اِ) ج ِ نجد. رجوع به نجد شود. || حمایل تیغ. (منتهی الارب ). بند شمشیر که بر دوش و سینه حمایل اندازند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). حمایل شمشیر. (ناظم الاطباء). دوال شمشیر. (مهذب الاسما). || طویل النجاد؛ مرد درازقامت . (منتهی الارب ). ک...
-
علطة
لغتنامه دهخدا
علطة. [ ع ُ طَ ] (ع اِ) گردن بند و حمایل . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || سیاهیی که زنان برای زینت بوسیله ٔ آن بر رخسار خود خط میکشند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج ، عُلَط.
-
زعبولیة
لغتنامه دهخدا
زعبولیة. [ زَ لی ی َ ] (ع اِ) کیسه ٔ چرمی منقش ، دارای مخزن های کوچک و فراوان بشکل جای قطار فشنگ که بشکل حمایل بخود آویزند. (از دزی ج 1 ص 591).
-
زهرآبجوش
لغتنامه دهخدا
زهرآبجوش . [ زَ ] (اِ مرکب ) شمشیر. (ناظم الاطباء). || (ص مرکب ) تیغ یا شمشیر زهرآگین : یمانی یکی تیغ زهرآبجوش حمایل فروهشته از طرف دوش . نظامی .رجوع به زهر و زهراب و دیگر ترکیبهای این کلمه شود.