کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جِن و غول پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
جن
لغتنامه دهخدا
جن . [ ج َ ] (اِ) طرف . جانب . سو. کنار. (برهان ).
-
جن
لغتنامه دهخدا
جن . [ ج ِن ن ] (اِخ ) دهی است در دامن کوه ثلج . (منتهی الارب ).
-
جن زدگی
لغتنامه دهخدا
جن زدگی . [ ج ِ زَ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) حالت جن زده . صفت جن زده . رجوع به جن زده شود.
-
جن گرفته
لغتنامه دهخدا
جن گرفته . [ ج ِ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) در تداول عامه ، مصروع . که مبتلا به بیماری صرع باشد.
-
جن گشای
لغتنامه دهخدا
جن گشای . [ ج َ گ ُ ] (اِخ ) بیست ویکمین از سلاطین اولوس جغتای بماوراءالنهر وی ظاهراً از 734 تا 735 هَ . ق . حکومت داشت . جن گشای صورتی از جهانگشای است . (طبقات سلاطین اسلام ص 215).
-
جستوجو در متن
-
غول
لغتنامه دهخدا
غول . (ع اِ) هلاک .(منتهی الارب ) (آنندراج ). هلکة. (اقرب الموارد). || بلا و سختی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). داهیه . (اقرب الموارد). || دیو بیابانی که از راه فریبد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). سعلاة. ج ، اَغوال ،غیلان . (اقرب الموارد). کندو. (مقدمة ...
-
دامغول
لغتنامه دهخدا
دامغول . (اِ) گرهی که در گلو و اعضای مردم افتد و درد نکند. گره های کوچک و بزرگ که بر تن مردم افتد و درد ندارد. دانه ها و گره ها باشد مانند گردکان که از اعضاء و گلوی مردم برمی آید و درد نمیکند و آنرا سلعه میگویند. (برهان ). خوک . سلعه . خوکک . چخج . (...
-
سعلاة
لغتنامه دهخدا
سعلاة. [ س ِ ] (ع اِ)غول یا ساحره جن . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). و گاهی اسب را در سرعت بدان تشبیه دهند. (منتهی الارب ).
-
خولع
لغتنامه دهخدا
خولع. [ خ َ ل َ ] (ع ص ، اِ) بیم طاری بر دل که گویا جن مس کرده . || قمارباز بدبخت که داو او نیاید. || کودک کثیر الجنایات و گول . || راهبی دانا. || گرگ . || غول . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
-
عفریت
لغتنامه دهخدا
عفریت . [ ع ِ ] (ع ص ) اسد عفریت ؛ شیر توانای درشت خلقت . (منتهی الارب ). سخت و شدید. (از اقرب الموارد).- عفریت نفریت ؛ از اتباع است . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). یعنی ظالم و ستمکار. (از ناظم الاطباء). || به غایت رساننده هر چیزی . (منتهی الارب...
-
دیو
لغتنامه دهخدا
دیو. [ وْ ] (اِ) نوعی از شیاطین . (برهان ). شیطان و ابلیس . (ناظم الاطباء). شیطان . (ترجمان القرآن ). آهرمن . (فرهنگ اسدی طوسی ). اهرمن : بکار آور آن دانشی کت خدیوبداده ست و منگر بفرمان دیو. بوشکور.فانسیه الشیطان ؛ دیو فراموش کرد آن غلام را با یاد نی...