کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
تِیلَه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
تیله
لغتنامه دهخدا
تیله . [ ل ِ / ل َ ] (اِ) سفال شکسته ٔ خردشده . (ناظم الاطباء). خرده ٔسفال . ریزه ٔ سفال . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || در تداول ؛ سنگ مدوری که بدان قمار بازند.
-
تیله بن
لغتنامه دهخدا
تیله بن . [ ل ِ ب ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان نرم آب است که در بخش دودانگه ٔ شهرستان ساری واقع است و 200 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).
-
تیله کن
لغتنامه دهخدا
تیله کن . [ ل َ / ل ِ ک َ ] (نف مرکب ) نامی است که برای پی گم کردن ، یهودان به حفاری شهرهای قدیم داده اند که از آنجاها اشیاء آنتیک قیمتی استخراج می کنند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). حفار. آنکه زمین های خسف شده و مانند آن را کاود، یافتن اشیاء عتیقه را....
-
تیله کوه
لغتنامه دهخدا
تیله کوه .[ ل َ ] (اِخ ) دهی از دهستان سرقلعه ٔ گرمسیر ولدبیگی است که در بخش ثلاث شهرستان کرمانشاهان واقع است و 160 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
-
تیله مون
لغتنامه دهخدا
تیله مون . [ ل ِ م ُ ] (اِخ ) تاریخدان فرانسوی .
-
تیله نو
لغتنامه دهخدا
تیله نو. [ ل ِ ن ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان کلباد است که در بخش بهشهر شهرستان ساری واقع است و 730 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).
-
واژههای همآوا
-
تیله
لغتنامه دهخدا
تیله . [ ل ِ / ل َ ] (اِ) سفال شکسته ٔ خردشده . (ناظم الاطباء). خرده ٔسفال . ریزه ٔ سفال . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || در تداول ؛ سنگ مدوری که بدان قمار بازند.
-
جستوجو در متن
-
ساغالو
لغتنامه دهخدا
ساغالو. (اِ) سفال شکسته . تیله . (در لهجه ٔ قزوین ).
-
حفاری
لغتنامه دهخدا
حفاری . [ ح َف ْ فا ] (حامص ) شغل حفار. عمل حفار. || قنائی . چاه کنی . || شغل آنکه زمینهای منخسفه یا مخروبه ٔ باستانی را برای یافتن اشیاء عتیقه کند. تیله کنی . (یادداشت مرحوم دهخدا).
-
استحاثة
لغتنامه دهخدا
استحاثة. [ اِ ت ِ ث َ ] (ع مص ) استحاثه ٔ ارض ؛ زیر و بالا کردن زمین و جستن آنچه در آن است . (منتهی الارب ). تیله کنی . اِحاثه . بیرون آوردن . مستحاثات که در ترجمه ٔ کلمه ٔ فسیل بتازگی معمول است مشتق از همین مصدر است .
-
حفار
لغتنامه دهخدا
حفار. [ ح َف ْ فا ] (ع ص ) آنکه زمین را کند. چاه کن . مقنی . (منتهی الارب ). || گورکن . قبرکن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). منسوب بحفر یعنی گورکن . (الانساب ). ج ، حفارون . || آنکه اراضی بناهای منخسفه یا مخروبه قدیم را کند برای یافتن عتیقه ها. تیل...
-
دوسرشمار
لغتنامه دهخدا
دوسرشمار. [ دُ س َ ش ُ ] (اِخ ) نام منطقه ٔ ییلاقی است از دهستان نرم آب بخش دودانگه ٔ شهرستان ساری که دارای 5 آبادی نزدیک بهم است : بالاده ، پایین ده ، تیله بن ، قلعه ، اوسر. (ازفرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).
-
پگ
لغتنامه دهخدا
پگ . [ پ َ ] (ص ) زن نارپستان را گویند. (برهان قاطع). زن و دختر لیموپستان . کاعب . || (اِ) گلوله و بندقی که طفلان بدان بازی کنند. (برهان قاطع). گُروهه . (فرهنگ سروری ). تیله . || گاورس . (برهان قاطع). || دستار. این لفظ هندی است . (غیاث اللغات ).