کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
تمیز کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
تمیز کردن
لغتنامه دهخدا
تمیز کردن . [ ت َ ک َدَ ] (مص مرکب )پاک و پاکیزه کردن . (از ناظم الاطباء). در تداول عامه خوب جارو کردن . خوب شستن . پاک کردن .پاکیزه کردن . (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). || فرق کردن و تشخیص دادن . (ناظم الاطباء). تمیز دادن . از هم باز شناختن . باز دان...
-
واژههای مشابه
-
تمیز خواستن
لغتنامه دهخدا
تمیز خواستن . [ ت َ خوا / خا ت َ ] (مص مرکب ) فرجام خواستن . (از فرهنگ حقوقی جعفری لنگرودی ). رجوع به تمیز (دیوان تمیز) شود.
-
تمیز داشتن
لغتنامه دهخدا
تمیز داشتن . [ ت َ ت َ ] (مص مرکب ) عقل و ادراک داشتن . (ناظم الاطباء).
-
صاحب تمیز
لغتنامه دهخدا
صاحب تمیز. [ ح ِ ت َ ] (ص مرکب ) خردمند. باشعور. عاقل : دیوانه میکند دل صاحب تمیز راهر گه که التفات پری وار میکند.سعدی .
-
قابل تمیز
لغتنامه دهخدا
قابل تمیز. [ ب ِ ل ِ ت َ ] (ص مرکب )(اصطلاح حقوقی ) قابل فرجام . رجوع به قابل فرجام شود.
-
اهل تمیز
لغتنامه دهخدا
اهل تمیز. [ اَ ل ِ ت َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) مُمَیِّز. باهوش . باخرد. هوشمند : تفاوت میان ملاحظت دوستان و نظرت دشمنان ظاهرست و پوشانیدن آن بر اهل تمیز متعذر. (کلیله و دمنه ).یکی از بزرگان اهل تمیزحکایت کند ز ابن عبدالعزیز. سعدی .و رجوع به اهل و ...
-
بی تمیز
لغتنامه دهخدا
بی تمیز.[ ت َ ] (ص مرکب ) بی بصیرت . بی دانش . که نیک از بد نداند. که خیر از شر نشناسد. بی عقل . بی خرد : دینت را با عالم حسی بمیزان برکشندبی تمیزان کار دین بی کیل و بی میزان کنند. ناصرخسرو.مردم بی تمیز با هشیاربمثل چون پشیز و دینارند. ناصرخسرو.پسری ...
-
تر و تمیز
لغتنامه دهخدا
تر و تمیز. [ ت َ رُ ت َ ] (ترکیب عطفی ، ص مرکب ) در تداول عوام پاک و پاکیزه . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
-
جستوجو در متن
-
تمییز کردن
لغتنامه دهخدا
تمییز کردن . [ ت َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) تمیز کردن . (فرهنگ فارسی معین ). بازشناختن . تمیز دادن . تمییز دادن . || پاکیزه ساختن . نظیف کردن . پاک کردن : تا میان هزیمت و نصرت تیغ چون گندنا کند تمییزاز تف تیغ فتنه باد تهی دشمنت را دماغ چون گشنیز. انوری .ر...
-
خانه روبی کردن
لغتنامه دهخدا
خانه روبی کردن . [ ن َ / ن ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) خانه روفتن . خانه تمیز کردن . خانه پاک کردن .
-
خانه روفتن
لغتنامه دهخدا
خانه روفتن . [ ن َ / ن ِ ت َ ] (مص مرکب ) پاک کردن خانه . تمیز کردن آن . جاروب کردن . کنس .
-
جارو پارو
لغتنامه دهخدا
جارو پارو. (اِ مرکب ، از اتباع ) جارو پارو کردن ، جارو پارو زدن ؛ کنایه از نظافت کردن و تمیز و مرتب کردن .
-
ترتمیز
لغتنامه دهخدا
ترتمیز. [ ت َ ت َ ] (ص مرکب ، از اتباع ) (از: تر، تازه + تمیز، پاک ) با بودن و کردن و شدن صرف شود. رجوع به «تر و تمیز» شود.